Hisar — Sağlam surlarla çevrili küçük kale.
Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü
Osmanlı Türkçesi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 469 terim açıklaması bulunmaktadır.
Hidiv — Osmanlı Devletine bağlı Mısır'ın yöneticilerine verilen unvan.
Hendese — Medreselerde okutulan geometri.
Hat — Güzel yazı yazma sanatı.
Hassa — Hükümdara ait.
Hars — Tarla sürme, kültür
Harç — Resmi işlerde devlet veznesine ödenen para.
Haraç — Müslüman olmayanların ödemekle yükümlü oldukları, toprak mülkiyetine dayalı vergi.
Hanedan — Soylu ve büyük aile.
Halife — Hz. Muhammed'in vekili olarak Müslümanların lideri ve şeriatın koruyucusu olan kimse.
Hadis — Hz. Muhammed'in söz ve davranışlarını inceleyen bilim.
Gedik — Boşluk, eksiklik, güçlük. Esnafa dükkan açma izninin verilmesi.
Gaza — İslam dinini korumak ve yaymak amacıyla yapılan her türlü mücadele.
Garp Ocakları — Osmanlı Devleti'nde Trablusgarp, Tunus ve Cezayir için kullanılan bir terim.
Gayrimüslim — Müslüman olmayan.
Galebe Divan — Elçi kabulü ve Kapıkulu ocaklarına ulufe dağıtılan gösterişli divan.
Ganimet — Savaşta düşmanlardan alınan her türlü eşya ve gereç.
Fütüvvet — Yiğitlik, gençlik, cömertlik üzerine kurulmuş teşkilat. Dini özellikte esnaf birliği.
Fıkıh — İslam hukuku.
Fetva — Şeyhülislamın görüşü.
Fetih — Bir bölgeyi veya ülkeyi savaşarak almak.
Ferman — Padişahlar tarafından her hangi bir konuda yazılan buyruk.
Et Meydanı — İstanbul, Aksaray'da Yeniçerilere et dağıtılan ve kazan kaldırdıkları bölge.
Eyalet — Osmanlı Devleti'nde bir kaç vilayeti içine alan askeri ve sivil yönetim bölgesi.
Evlad-ı Fatihan — Rumeli'nin fethi sırasında büyük yararlıkları görülen Türk halkı.
Eşraf — Bir bölgenin zenginleri, ileri gelenleri.
Esham — III. Mustafa döneminde piyasaya sürülen borçlanma (istikraz) kuponları. Hisse senedi.
Dirlik — Devlet memurları ve askerlere görevleri karşılığı verilen maaş veya toprak.