Orta — Yeniçeri ocağında bölük.
Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü
Osmanlı Türkçesi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 469 terim açıklaması bulunmaktadır.
Ocaklık — Osmanlı'da miri arazi türü.
Nüve — Essas, öz.
Nizam-ı Alem — Dünya Düzeni.
Nizam-ı Cedit — Avrupa tarzında kurulmak istenen ordu, III. Selim'in Avrupa tarzı yaptığı yenilikler.
Nezaret — Bakanlık.
Narh — Tüketiciyi korumak amacıyla özellikle ihtiyaç maddeleri için devletçe belirlenen fiyat.
Nahiye — Bucak, Mülki Yerleşme birimi.
Müzakere — Bir konuyla ilgili görüşme, danışma.
Müttefik — Bağlaşık.
Mütareke — Ateşkes, karşılıklı olarak silah bırakılması.
Müsadere — Osmanlı Devletinde her hangi bir kişiye ait mallara padişah adına el konulması.
Muhtesip — Çarşı ve pazar esnafını din kurallarına göre denetleyen görevli, belediye memuru.
Monarşi — Miras yoluyla iktidarı elinde bulunduran kişi ve ona bağlı kişilerce devletin yönetim rejimi.
Miri — Devlete ait.
Mültezim — Devlete ait bir yerin gelirini açık arttırma ile üzerine alan kimse.
Muhassıl — Vergi tahsildarı.
Mezhep — Bir dinin görüş ve anlayış ayrılıkları nedeniyle ortaya çıkan kollardan her biri.
Meşkhane — Osmanlı Devleti'nde müzik öğretilen kurum.
Meşveret — Herhangi bir konuda danışma, görüş alışverişinde bulunma.
Malikane — Yurtluk.
Malkoç — Osmanlılarda akıncılar ocağının komutanı.
Lokata — Varisi olmayan mal veya mülkün devlet hazinesine girmesi.
Lonca — Osmanlı esnaf teşkilatı, belli bir iş kolunda usta, kalfa ve çırakları içine alan dernek.
Liberalizm — Serbestlik, özgürlük ve serbestliği esas olan siyasi ve ekonomik düzen.
Levend — Osmanlı'da deniz askeri.
Lala — Osmanlı şehzadelerinin eğitim ve öğretiminden sorumlu görevli.
Küttab — Katipler, Defterdar ve Nişancıya bağlı kalemlerde çalışan memurlar.