Şifahane — Hastahane.
Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü
Osmanlı Türkçesi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 469 terim açıklaması bulunmaktadır.
Şer'i — İslami kurallara uygun yol, şer'i hukuk.
Şehzade Alayı — Sancak Beyliği görevi ile İstanbul'dan ayrılan şehzadeye düzenlenen tören.
Şahane — Padişaha ait.
Şahi — Büyük top.
Şark Meselesi — Osmanlı Devletini paylaşmak ve yıkmak amacına yönelik düşünce.
Sübaşı — Şehirlerin güvenlik işlerine bakan görevli.
Suhte — Medrese öğrencisi.
Sultani — 1908'den sonra Osmanlı ülkesinde bugünkü lise dengi öğrenim kurumu.
Sikke — Madeni Para.
Selef — Önce gelen.
Serdar-ı Ekrem — Orduya başkumandanlık ettiği zaman sadrazama verilen unvan.
Sekban — Osmanlı'da sınır boylarında görev yapan asker.
Sanayi-i Nefise — Güzel sanatlar.
Sancak — Bayrak, Osmanlı'da bir kaç kazadan meydana gelen yönetim birimi.
Sahib-i Arz — Tımar ve zeamet sahipleri.
Rüştiye — Ortaokul derecesinde olan eğitim kurumu.
Risale — Belli bir konuya ayrılmış hacimce küçük kitap, mektup, broşür.
Resm — Bazı iş ve eşyadan alınan vergi ve ya harç.
Reaya — Bir hükümdarın yönetimi altındaki halk.
Pençik — Asker yetiştirmek için savaş esirlerinden beşte bir oranında ayrılan acemi oğlan adaylarına verilen ad.
Payitaht — Başkent, taht şehri.
Pantürkizm — Türkçülük, Türk birliğini amaçlayan politik akım, Osmanlı'nın son dönemlerinde ortaya atıldı.
Panslavizm — Slav birliğini amaçlayan düşünce.
Panislamizm — İslam birliğini hedefleyen akım.
Öşür — Onda bir, aşar; İslam hukukuna uygun olarak üründen alınan vergi.
Örfi Hukuk — Padişahın siyasi iradesiyle oluşturduğu hukuk. Osmanlı Devleti'nde örfi kanunların hazırlanmasında, devletin en üst kademelerinde... Devamını Oku »
Otağ-ı Hümayun — Padişah çadırı.