Dizdar — Osmanlı'da kale kumandanı.
Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü
Osmanlı Türkçesi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 469 terim açıklaması bulunmaktadır.
Düyun-u Umumiye İdaresi — Genel Borçlar İdaresi.
Düzek Akçesi — Yeniçeri ocağına katılan acemioğlanlara verilen para.
Düyun — Borçlar.
Derbentçi — Sınırda bulunan kaleleri, yolları koruyan görevli, Hristiyan olanlarına da Martolos denirdi.
Derbent — İki dağ arasında bulunan geçit yeri, boğaz, önemli geçitlerin korunması için yapılan karakol.
Darüşşifa — Şifahane, hastane gibi sağlık kuruluşlarına verilen eski adlardan biri. Sağlık Yurdu.
Darülfünun — Osmanlı Devleti'nde 19. yyda açılan üniversite.
Darbhane-i Amire — Para basılan yer.
Danişmend — Medrese öğrencisi.
Çuhadar — Bir dairenin dışardaki ayak işlerine bakan kimse.
Çiftbozan — Toprağını üst üste ekmeyen çiftçiden alınan ceza vergisi.
Cönk — Halk şairlerinin şiirlerini topladıkları defterler.
Cizye — Müslüman olmayanlardan alınan vergi.
Cihad — İslam Dini uğruna yapılan savaş
Cülüs Bahşişi — Padişahların tahta çıkışlarında dağıttıkları bahşiş
Cülüs — Padişahın tahta çıkması.
Cenah — Ordunun merkeze göre iki yandan her biri.
Celep — İstanbul'un et ihtiyacını karşılayan tüccarlar.
Cebelü (Cebeli) — Dirlik sahiplerinin sefer sırasında götürmekte zorunlu oldukları atlı asker.
Birun — Topkapı Sarayının Enderun dışında kalan bölümü.
Beç — Osmanlıların Viyana'ya verdikleri ad.
Berat — Osmanlı Devletinde bir göreve tayin ya da unvan verilmesi nedeniyle verilen ferman.
Bedesten — İçinde değerli eşya alınıp satılan kapılan çarşı.
Baklava Alayı — Her Ramazanın 15. günü saray mutfağından yeniçerilere baklava verilirken yapılan tören.
Balyos — Osmanlı Devletinde Venedik elçilerine verilen ad.
Barok — 17. ve 18. yüzyıllarda Avrupa'da görülen sanat akımı.
Bac — Osmanlılarda pazarda alınıp satılan maldan alınan vergi. Bu işe bakana "Bac Emini" denirdi.