Polis (Poleis) — Çevresinde bir sur bulunan, aşağı kent ve gerisindeki akropolis adı verilen yüksek bir tepeden oluşan kent (site) devleti.
Arkeoloji Terimleri Sözlüğü
Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.
Pieta — İsa'nın betimleniş türlerinden biri. Bu türde ölü ısa'nın gövdesi annesinin kucağında ya da kolları arasındadır. Kökeni 14. yüzyıl... Devamını Oku »
Perdah Tekniği (Lüster) — Perdah tekniği çini ve keramik alanında bir sır üstü çalışmasıdır. Kap istenen renkte sırla sırlanıp fırınlandıktan sonra perdah a... Devamını Oku »
Paye — Yapıda duvar örme yöntemleriyle yapılmış düşey taşıyıcılara verilen ad. Bunlar, kare, dikdörtgen daire ya da çokgen plânlı olabili... Devamını Oku »
Payanda — Destek, yükü karışlamak üzere eklenmiş duvar parçası.
Pandantif — Kare altyapıdan kubbe eteği olan daireye geçiş öğesi.
Palmet — İlkçağ sanatından beri kullanılan bir bezeme motifi. Dilimli simetrik yaprak şeklinde olup, adını Yunanca palma = el sözcüğünden a... Devamını Oku »
Oyma Ajur — Delikli olarak uygulanan süsleme biçimi.
Orientalizm — Batı resim sanatında Delacroix gibi sanatçıların öncülüğünü yaptığı, konusunu Doğu'dan alan sanat yapıtlarına yer verilen üslup.
Orientalizan-Şarkkâri Üslup — İ.Ö. 8. yüzyılda gelişen kolonizasyon hareketlerinin sonucunda Doğu'ya özgü panter, aslan, geyik gibi hayvanların; lotus palmet gi... Devamını Oku »
Nesih — Metinlerin kopya edilerek çoğaltılmasında kullanılan yuvarlak karakterli bir yazı üslubu.
Neo-Klasisizm — 18. yüzyılın ikinci yarısında Almanya'da ortaya çıkan, ancak Fransa'da daha çok uygulanma olanağı bulan ve antikiteden esinlenerek... Devamını Oku »
Neo-Klasik (Türk) — 19. yüzyıl sonları ve 20. yüzyıl başlarında bir sanat akımı. Eski Türk ve İslam sanatından alınmış mimari ve süsleme öğelerinin ku... Devamını Oku »
Nekropol — Antik Yunan ve Roma kentlerinde genellikle kentin dışında yer alan mezarlık alanı. Mezarlık. Eski Yunancada "Nekros" (ölü) ve "... Devamını Oku »
Nef (Sahın) — Yapılarda sütunlarla ya da payelerle ayrılan her bir bölüm. Yol.
Natüralizm — Sanat yapıtının doğal gerçekliğe uygun bir biçimde yapılmasını savunun anlayış. Batı sanatında Rönesans'la birlikte ortaya çıkan N... Devamını Oku »
Müselsel — Bütün harfleri ve kelimeleri birbirlerine bitişik olarak yazılan bir yazı üslubu.
Murassa — Kıymetli taşlarla bezenmiş.
Murakka — İstenilen kalınlığı sağlayacak kadar kağıdın birinin suyu diğerinin aksi yöne gelecek şekilde kola ile yapıştırılmasıyla elde edil... Devamını Oku »
Mukarnas — Kademeli olarak taşmalar yapacak biçimde, aşırtmalı olarak yanyana ve üst üste gelen, üç boyutlu görünüm veren bir geçiş ve dolgu ... Devamını Oku »
Muhakkâk — Sülüse benzeyen ancak daha fazla yatık ve uzun çizgileri olan büyük boy yazı üslubu.
Mozaik Çini — Değişik renklerde sırlanmış levha ve parçaların alçı zemin içinde dondurulmasıyla elde edilen bir süsleme tekniği.
Mitolojik — Mitolojiye ilişkin her türlü olgu ve oluşumlar. Batı sanatında genellikle Yunan ve Roma mitolojilerinden konu alınmış yapıtlarda g... Devamını Oku »
Minber — Camilerde cuma namazında hutbe okunan yer. Genellikle birkaç basamak yükselen bir mimari öğe. Kapı, basamak, basamak korkulukları,... Devamını Oku »
Mihrap — Cami ve mescitler ile namazgâhlarda kıble yönünde belirleyici mimari öğe. ımamın önünde durduğu bölüm. Genellikle etrafı çerçevele... Devamını Oku »
Mescit — Genel anlamda cami. Anadolu'da minberi olmayan, vakit namazları için kullanılan küçük camiler.
Merkezi Planlı Yapılar — Bu tipin zemin şeması altıgen, sekizgen veya yuvarlaktır. Üstleri kubbe ile örtülüdür.
Megaron — 1- Prehistorik çağlardan itibaren Ege çevresinde uygulanmış, kısa tarafında giriş bölümü olan ön dehliz ve dikdörtgen bir odadan o... Devamını Oku »