Medrese:
İslam öğretisini yaygınlaştırmak ve geliştirmek amacıyla oluşturulan eğitim kurumlarıdır. Sözcük anlamı "ders okunan yer" dir. Osmanlı tarihinde ilk medrese 1331 yılında İznik'te Orhan Bey zamanında kurulmuştur. Genellikle camilerle birlikte inşa edilen medreselerde öğrenciler (danişment, suhte) yatıp kalkarlar, imaretlerde yiyip içerler, dersliklerde ve camilerde İslam temelli dersleri okurlardı. Osmanlı Devleti'nde Fatih ve Kanuni zamanında medreseler en gelişmiş düzeyine ulaşmıştır.
Medine:
Eski adı Yesrib olan Suudi Arabistan'da bir kenttir. Hicaz bölgesinde, Mekke'nin 385 km. kuzeyindedir. İslam dünyasının Mekke'den sonraki kutsal kentidir. Burada ölen Hz. Muhammed'in Mecid-i Nebi'deki mezarı Müslümanlarca ziyaret edilen kutsal bir yerdir.
Medeni Hukuk:
Kişiler arasındaki hukuksal ilişkileri düzenleyen özel hukuk dalıdır. Çoğu kez özel hukukla eş anlamlı olarak kullanılır. Dar anlamıyla, aileye, mirasa, eşyaya, malların devrine, mülkiyete, sözleşmelere ve borçlara ilişkin kuralları kapsar.
Mecusilik (Zerdüştlük):
1. Zerdüşt dini inananları. Ateşe tapan insanlardır. Timsah ve İnek gibi hayvanları kutsal sayarlar. Su ve toprağa saygı duyarlar. Bu nedenle ölülerini gömmezler. Onları kuleler üzerine koyarak yırtıcı kuşlara yem yaparlar. İnançlarına göre ölümden sonra ruh özgürlüğüne kavuşur.
2. Mecusilik, mecus dinine ait inanç ve akidelere dayalı tutum ve davranışların bütünü; temel akideleri ateşe (ışık) tapmak olan Zerdüştilik, Mithrailik, Zurvailik, Manilik ve Mazdekilik gibi çeşitli fırka ve mezheplerin ortak adı. Mecusiler, ateşe tapan, nur ile karanlığı iki hayır ve şer kaynağı olarak kabul eden topluluk.
Meclis-İ Vala:
Meclis-i Valay-ı Ahkam-ı Adliye'nin kısa adıdır. 1837 yılında kurulmuştur. Halk ile hükümet arasındaki davalara bakardı. 1861 yılında yetkileri artırılarak üç daireye ayrılmıştır. 1867 yı-lında dağıtılarak yerine Şurayı Devlet oluşturulmuştur. Bu kurum da bugünkü Danıştay'a benzemektedir.