Son Cemaat Yeri — 14. yüzyıldan itibaren cami ve mescitlerde yaygın olarak kullanılan, ana mekanın dışında yarı açık hazırlık bölümü.
Arkeoloji Terimleri Sözlüğü
Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.
Slip Tekniği — ılk dönem Osmanlı keramiklerinde hamur kırmızıdır. ışte bu kırmızı rengi kapamak, beyaz ve düzgün bir yüzey elde etmek için kerami... Devamını Oku »
Sit — Site, city sözcüklerinin dilimize geçen şekli. Kapalı bir grup oluşturan yapı toplulukları, birbirinden ayrılmadan korunması gerek... Devamını Oku »
Silme — Duvar yüzeylerinde süsleme amacıyla yapılmış şerit biçimindeki çıkıntılara verilen ad.
Sıraltı Tekniği — Keramik boyalarının bisküvi halindeki keramikler üzerine boyanarak üstlerine sır çekilmesi, boyaların sır altında kalması ile oluş... Devamını Oku »
Sır — Keramikler üzerinde koruyucu, cam benzeri tabaka.
Sıbyan Mektebi — Küçük çocukların okuma yazma ve Kur'an okumayı öğrendiği okul.
Sgrafitto — 11. yüzyıldan ilk Osmanlı dönemine değin kullanılan keramik tekniği. Kullanılan hamur kırmızı renkli, kaba ve gözeneklidir. Kap as... Devamını Oku »
Sfumato — Hava perspektifi. ılk kez Rönesans'ın büyük ustası Leonardo'nun yapıtlarında rastlanan bu yöntemde figürlerin arkasında uzanan man... Devamını Oku »
Sfenks — Başı ve gövdesi farklı türlerden (genellikle başı kadın ve gövdesi aslan gibi) oluşan fantastik yaratık.
Sella (Cella) — Eski Yunan ve Roma'da içinde kült heykelinin korunduğu, tapınağın en kutsal bölümü.
Selâtin — Sultan sözcüğünün çoğulu. Sultanlar tarafından yaptırılan büyük camilere Selatin Camii denir.
Sekiz Dayanaklı Cami — Merkezi planlı, büyük kubbesi sekiz paye ya da sütuna oturan cami tipi.
Salbek — şemsenin iki ucunda bulunan tepelik biçimindeki uzantılar.
Sakıf — Camilerde son cemaat yerinin dışında ek bir bölüm. Özellikle iç avlusu olmayan yapılarda, cemaatın hava şartlarından korunması ama... Devamını Oku »
Rumî — Türk ve İslam sanatında Batı kökenli süsleme motifi. Yarım palmetlerden türediği ya da hayvansal kökenli olduğu araştırıcılarca ta... Devamını Oku »
Romantisizm — 18. yüzyıl sonlarında ortaya çıkan ve aklın kurallarına karışt, duyguların yansıtılmasına önem veren sanat akımı.
Romanesk — Karolenj dönemini izleyen ve Gotik'e geçişi sağlayan dönem. Bu dönem mimarisinde kitlesel görünüm, ağır bir taş işçiliği ve kaba o... Devamını Oku »
Rokoko — 18. yüzyılda ortaya çıkan süslemeci sanat akımı. Resim sanatında saray yaşamından alınan konular ön plana geçmiş, heykeller dekora... Devamını Oku »
Rik'a — Türklerin ortaya çıkardığı bir yazı çeşidi. "Mim"lerin gözü kapanmış, "Sin" ve benzeri harflerin dişleri kalkmış, noktalar çizgile... Devamını Oku »
Ribat — Kaynağı ileri karakol anlamında olan yarı askeri yapılar. Sonradan, han ve kervansaraylar için geç döneme kadar kullanılan yerleşi... Devamını Oku »
Reyhanî — Muhakkâk adı verilen yazı çeşidinin küçüğü.
Revak — Bir yapının önünde yer alan, bir uzun kenarıyla yapıya bitişik, diğer uzun kenarı boyunca sütunların taşıdığı bir kemer dizisiyle ... Devamını Oku »
Renkli Sır Tekniği — Osmanlılar tarafından uygulanan bir çini tekniği. Bu teknikte boya kullanılmaz. Sırın kendisi renklidir. ılk olarak, levha üzerind... Devamını Oku »
Realizm — Romantisizme tepki olarak doğmuş, görünen gerçekliği olduğu gibi tuvale aktarmayı amaçlayan sanat akımı.
Rasathane — Gözlemevi. Gökbilimi için kullanılan medrese türü.
Rakursi — Bir nesnenin perspektif kurallarına uygun olarak kısaltılarak gösterilmesi. Örneğin bir resimde tuval yüzeyine dik olarak yerleşti... Devamını Oku »
Portal — Taç kapı, Tâk kapı adı da verilen bezemeli ana giriş.