Vaaz Kürsüsü — Belli gün ve saatlerde imamın vaaz vermek için çıktığı, koltuk ya da küçük balkon şeklindeki bölüm.
Arkeoloji Terimleri Sözlüğü
Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.
Uluslararası Gotik — 14. yüzyıl sonunda ilk kez Fransız sarayında beliren bir sanat üslubu. Bir üslup olarak temelde Gotik'e bağlı olan bu anlayışta öz... Devamını Oku »
Ulu Cami — Her şehrin ya da büyükçe yerleşme merkezinin en büyük camii. Cuma namazının topluca kılınması yanı sıra cemaatin bir araya gelmesi... Devamını Oku »
Türbe — Gövde (ziyaret) bölümü ve örtüsü bulunan mezar anıtı.
Tromp — Kare altyapıdan kubbe eteğini hazırlayan sekizgene geçiş öğesi (tonoz bingi).
Transept — Örtü sisteminde nefleri dik açı ile kesen ve altyapıya da yansıyan birim. Kiliselerde apsisin önünde nefleri dik olarak kesen uzun... Devamını Oku »
Tığ — Tezhipte desenin bitiminde, ciltte şemse ve köşebent kenarlarında kullanılan yardımcı süsleme motifi.
Tevkiî — Kelimelerin arası birleştirilerek yazılan bir yazı üslubu. Resmi divanlarda kullanılan bir yazı çeşidi idi. Sülüse benzeyen daha y... Devamını Oku »
Tepelik — Kompozisyonu oluşturan süs düzeninin üst ya da tepe kısımlarında bulunan motifler.
Tek Kubbeli Cami — İbadet mekanının tamamını ya da tamama yakın bölümünü tek kubbenin örttüğü cami tipi.
Talik — Yatık çizgileri uzun, dik çizgileri kısa bir yazı çeşidi. Yaygın, hafif sağa yani geriye yatıktır.
Tak (Zafer Takı) — Eski Roma'da zafer kazanan komutan ve imparatorlar adına inşa edilen, üzeri tonoz kemerle örtülü bir ya da üç gözlü geçitlere sahi... Devamını Oku »
Taç Kapı — Tâk kapı adı da verilen bezemeli ana giriş.
Tabhane — Misafirhane. Dini yapıların bir bölümü olup, özellikle gezici dervişlerin misafir edildiği oda.
Şemse — Süslemede kullanılan oval, dairesel biçimde dilimli ya da düz motifler.
Şapel — 1- Tek mekanlı küçük kilise. 2- Büyük bir kilise ya da katedralde bir kutsal kişiye adanmış dua mekanı.
Şam İşi — 16. yüzyıl başında hem çini hem de keramiklerde kullanılan bir tekniktir. En önemli özelliği sırın pek parlak olmaması nedeniyle r... Devamını Oku »
Şadırvan — Bir çeşit meydan çeşmesi. Özellikle cami avlularında, çepeçevre muslukları olan çokgen su tesisi.
Sütunçe — Küçük sütun. Mihrap ve portal gibi yerlerde daha çok dekoratif amaçla kullanılır.
Sütun — Genellikle mermerden, yekpare, taşıyıcı mimari öğe.
Sülüs — Yuvarlak karakterli, daha çok kitabelerde kullanılan, kitaplarda ise başlıklara mahsus büyük boy bir yazı üslubu.
Sunak (Altar) — Tapınağın içinde ya da yakınında bulunan, tanrılara sunulan adaklar için kullanılan, genellikle taştan yapılmış öğe. Küçük boyutla... Devamını Oku »
Sultanhanı — Anadolu Selçuklu döneminde çoğu sultanlar tarafından yaptırılan han ve kervansaraylar için kullanılan sanat tarihi deyimi. Genelli... Devamını Oku »
Submiken — İ.Ö. 2000-1600 yılları arasında en parlak dönemini yaşayan Miken keramik sanatının İ.Ö. 12. yüzyıl sonlarında kısa bir dönem yenid... Devamını Oku »
Stucco (Stuk) — Alçı yoğunluklu süsleme tekniği.
Stilize — Üsluplaştırılmış. Doğadaki formların belli bir üslubun ya da tekniğin gereği sadeleştirilmiş şekli. Stilize çiçek motifi.
Stil Galante — Zarif üslup. Almanya'da 14. yüzyıl sonu ile 15. yüzyıl başında egemen olmuş bir sanat anlayışı. Uluslararası Gotik'le sıkı sıkıya ... Devamını Oku »
Stadion (Stadium) — 1- Antik Yunan ve Roma'da atletizm sporu için kullanılan, etrafında oturma basamakları bulunan, bir ucu yarım daire biçiminde sonl... Devamını Oku »