Hippodromos — Eski Yunan ve özellikle Roma kentlerinde at ve araba koıularının yapıldığı, etrafı seyirci yerleri ile çevrili alanlar.
Arkeoloji Terimleri Sözlüğü
Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.
Hazire — Camilerin kıble tarafında bulunan küçük mezarlık.
Hayat Ağacı — Türk ve İslam süsleme sanatlarında hurma ve benzeri ağaçlara verilen ad. Cenneti sembolize eden resimlerde yada süslemede simetri ... Devamını Oku »
Hataî (Hatayi) — Doğu Asya kökenli süsleme motifleri grubu. Stilize edilmiş şakayık, nar, iri yapraklar ile bunların gonca ve sapları başlıca öğele... Devamını Oku »
Han/Kervansaray — Kervan yolları üstünde belirli aralıklarla yapılmış olan konaklama yapıları. Genel adı"Han"dır. (Bkz. Ribat, Sultanhan) Ticari ve ... Devamını Oku »
Haliç İşi — 15. yüzyıl sonunda mavi-beyaz tekniğin keramiklerde kullanılan bir uygulaması. ınce spiral dallar üzerinde minik çiçekler, yaprakl... Devamını Oku »
Gymnasion — Eski Yunan ve Roma kentlerinde beden eğitimi ve spor etkinliklerinin yapıldığı yer.
Gül Pencere — Genellikle Gotik katedrallerin cephelerinde yer alan daire biçimindeki vitraylı pencere.
Gölge-Işık — Batı sanatında nesnelere hacim ve derinlik kazandırma yöntemi. Bir sanat yapıtında belli kesimlerin karanlık bırakılması, buna kar... Devamını Oku »
Gotik — Avrupa'da Ortaçağ mimarisine verilen ad. 12. yy.ın ortasından Rönesans'a kadar olan süreyi içeren Gotik, resim ve heykeli de kapsa... Devamını Oku »
Gamalı Haç (Swastika) — Kollarının uçları saat ibresi yönünde, dik açı yaparak kıvrılmış eşit kollu haç.
Fresk — Yaş sıva üstüne boya ile yapılan resim ve süsleme.
Forum — 1- Antik Roma kentlerinde, kent merkezinde yer alan, içindeki ve çevresindeki yapılarla Yunan kentlerindeki agora ile aynı işlevi ... Devamını Oku »
Fevkâni — Bulunduğu yerin eğimi ya da çevresindeki yapıların durumu yüzünden, bir alt yapı üzerine oturtulan camiler için kullanılan bir ter... Devamını Oku »
Eyvan Tipi Türbe — Gövde bölümü eyvan biçiminde olan bir grup Anadolu mezar anıtına verilen ad.
Eyvan — Üç tarafı ve üstü kapalı, bir tarafı bütün genişliği ile bir avluya ya da diğer bir mekana açılan yapı birimi.
Equesterian — Atlı portre. Batı sanatında resim ve heykel alanında soylu ya da önemli kişileri betimlemek için kullanılmış bir portre türüdür. E... Devamını Oku »
En'am — En'am suresi ile diğer Kur'an surelerinin bir kısmını içeren kitaba verilen ad. En-am-ı şerif de denilir.
Dört Yarım Kubbeli Cami — Merkezi planlı, büyük kubbesi dört yandan birer yarım kubbe ile desteklenen cami tipi.
Dor Düzeni — 1- Antik mimarlıkta kullanılan düzenlerin kurallara en bağlı olanı. Ahşap tekniğine özgü detayların taşa geçirilmesiyle ortaya çık... Devamını Oku »
Diyaganol — Çapraz.
Divanî — Türklere özgü hareketli ve girift bir yazı üslubudur. Harfler ve sözcükler birbirlerine kaynaşmıştır.
Dilimli Kubbe — 1- İçi yarım yuvarlak, dışı dilimli olan kubbe. 2- Tonoz parçalarından oluşan kubbe.
Dışavurumculuk (Expressionizm) — 20. Yüzyılın başlarında ızlenimciliğe tepki olarak ortaya çıkan ve sanatçının duyguların renklerle ya da deformasyon yoluyla belir... Devamını Oku »
Devşirme Malzeme — Başka yapılardan derlenmiş ve ikinci kez kullanılmış yapı ya da süsleme malzemesi. Aynı dönemden olabileceği gibi , daha eski döne... Devamını Oku »
Detay Natüralizmi — Bir sanat yapıtındaki ayrıntıların titiz bir gözlem sonucu son derece ince bir işçilikle doğaya uygun bir biçimde betimlenmesi. Öz... Devamını Oku »
Dehlizli Kiliseler — Son Bizans devrinde ortaya çıkmış bir kilise tipidir. Kubbe kasnağı yüksektir. Kubbealtı mekanını üç taraftan basık bir dehliz çev... Devamını Oku »
Deformasyon — Biçim bozma. Bir sanat yapıtında betimlenen figürlerin belli yerlerinin figürü tanınmama derecesine vardırmadan bozulmaya uğratılm... Devamını Oku »