Darüşşifa — Şifahane, hastane gibi sağlık kuruluşlarına verilen eski adlardan biri.
Arkeoloji Terimleri Sözlüğü
Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.
Çapraz Tonoz — İki beşik tonozun dik açıyla kesişmesinden oluşan tonoz biçimi.
Çan Kulesi — Kilise çanının bulunduğu yapı. Başlı başına bir mimari yapıt sayılabilecek örneklerine de rastlanır.
Büst — İnsanın vücudunun başını ya da göğüsten yukarısını gösteren heykel.
Bouleuterion — Antik Yunan kentinde yönetimle ilgili işlerin görüldüğü meclis binası (Günümüzdeki şehir meclisi ya da senato karşılığı).
Bordür — Kenar, genellikle süslemeli kenar şeriti.
Beyzî — Oval
Bazilika — Hıristiyanlığa geçişte ve ilk Bizans devrinde oldukça çok sayıda yapılmış bir kilise tipidir. Bu tip yapılar doğu-batı ekseni üzer... Devamını Oku »
Barbotin — Keramiklerin süslenmesinde kullanılan bir teknik. Doğrudan kabın üzerine (astarsız) yine keramik hamuru yapıştırmak yoluyla bir ta... Devamını Oku »
Aydınlık Feneri — Örtülü iç mekanlara ışık sağlamak için düzenlenmiş bölüm. Genellikle kubbe ya da çatının ortasında daha yüksek ve etrafı camekanlı... Devamını Oku »
Ayak — Paye, taş ya da tuğladan örülmüş taşıyıcı mimari öğe.
Avlulu Medrese — İç avlusunun üstü açık olan medreseler için kullanılan bir sanat tarihi deyimi.
Avlu — Genellikle üstü açık iç mekan. Çevrede yapı birimlerinin dizilerek bir bütün meydana getirdiği iç mekân.
Atrium — 1- Antik Roma konutlarında evin bir bölümünü oluşturan, etrafı sütunlarla çevrili avlu. 2- Bir Bizans kilisesine giriş avlusu.
Arkhitrav (Baştaban) — 1- Sütunların üzerindeki üst yapının en alt elemanını oluşturan yatay bloklara verilen ad. Bir başka deyimle, saçaklığın kiriş gör... Devamını Oku »
Arasta — Çarış, dizi dükkanlar. Bazen önlerinde revak yada karışlıklı sıraların arasında örtü bulunanlar bir tür kapalı çarpı oluştururlar.
Apsis — 1- Kiliselerde koronun arkasında bulunan ve camilerdeki mihrap kısmının karşılığı olan, tonoz ya da kubbe ile örtülü bölüm. Kavisl... Devamını Oku »
Antikite — Yaklaşık olarak İ.Ö. 6. yy. ile ı.S. 3. yy. arasındaki Yunan ve Roma kültürlerine verilen ad.
Ampir — Batı dillerinde "Empire" olarak tanınan sanat akımının dilimizde kullanılan şekli. Batı ülkelerinden alınan bir üslup olup, klasik... Devamını Oku »
Altın kesim — Sanatta uyum ve oranlama konusunda en yetkin ölçüleri verdiğine inanılan formül. Altın kesim, bir doğru parçası ikiye bölündüğünde... Devamını Oku »
Altılı çiçek — Enine kesitli altı yapraklı hatayı.
Altı Dayanaklı Cami — Merkezi planlı, üzerini örten büyük kubbesi altı sütun ya da paye tarafından taşınan cami tipi.
Alınlık — 1- Tapınağın ön yüzü boyunca ve çatı düzeyinde yer alan ikizkenar üçgen biçimli duvara verilen ad. 2- Antik yapıların cepheleri... Devamını Oku »
Alem — Yapıların kubbe ve külah gibi yerlerinin tepesinde, sancaklarda çoğunlukla yarım aya benzer formda bezeme elemanı, bir çeşit tepel... Devamını Oku »
Alegori — Bir olayı semboller yoluyla anlatmak.
Akropolis — Antik Yunan kentlerinin en yüksek tepesinde bulunan, savunma amacıyla genellikle sarp bir tepe üzerine inşa edilen özel bölge.
Akademizm — Sanat dallarında akademik öğretimin kalıplarına bağlı, yeni arayışlara karış çıkan anlayış.
Ağaç Direkli Cami — Örtü bölümünü taşıyan ağaç direklere sahip cami tipi. Çok sayıda ağaç direkle taşınan ahşap çatılı bu yapılar, genellikle 13. yüzy... Devamını Oku »