Fidye — Bir kimsenin esirlikten kurtarılması için verilen para. Kurtulmalık. Kurtuluş parası. Kurtulma bedeli.
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Feodalite — Toprağı ve üzerinde yaşayan köylüleri tek bir kişinin malı sayan Orta Çağ devlet sistemi. Derebeylik.
Federasyon — Birçok siyasal topluluktan oluşan ve bu toplulukların üstünde yer alan devlet için kullanılır.
Ensar — Mekke'den Medine'ye göç eden Müslümanlara yardım eden Medineliler.
Dinar — Emeviler döneminde bastırılan altın para.
Destan — Bir kahramanlığı, bir zaferi manzum şekilde anlatan eser, kahramanlık hikâyesi.
Derebeyi — 1. Orta Çağda, Avrupa topraklarında yaşayan insanlara karşı istedikleri gibi davranan, sık sık birbirleriyle savaşan ve çoğu kez h... Devamını Oku »
Darün nedve — İslamiyet'ten evvel, Kureyş kabilesinin istişare için toplandığı bir yerin adı.
Darül hikme — Fatımilerin Şia mezhebini yaymak amacıyla açtıkları eğitim kurumu.
Burjuva — 1-Şehirlerde yaşayan, özel ayrıcalıklardan yararlanan şehirli. Orta sınıftan olan kimse. 2-Yeniçağda Avrupada ticaretle uğraşan z... Devamını Oku »
Bozkır — Ağaçsız, susuz geniş ova.
Boy — Ortak bir sosyal düzen içinde bir arada yaşayan, aynı soydan gelen insanların meydana getirdiği topluluk.
Beylik — Merkeze tam bağlı olmayarak bir beyin yönetimi altındaki ülke, emirlik, emaret, mirlik.(Eskiden Anadolu, beyliklerle yönetiliyordu... Devamını Oku »
Beşeriyet — İnsanlık.
Bedevi — Arabistan'da göçebe yaşayanlara verilen ad.
Batınilik — Kur'an-ı Kerim'de yer alan kelime ve hükümlerin açık manalarından başka birtakım mecazî manalarının olduğunu ileri süren görüş.
Balbal — Türklerde ölen kahramanların mezarlarının baş tarafına dikilen mezar taşı. Türklerde, ölen kahramanların öldürdükleri insan sayısı... Devamını Oku »
Babai — Babaîlik tarikatından olan kimse.
Ayin — Dinî tören, ritüel.
Avasım — Abbasilerin Bizans sınırında savunma amaçlı kurdukları sınır şehirleri.
Asil — Soylu.
Ashab — Hz. Muhammed'in meclislerinde ve konuşmalarında bulunanlar, sahabeler.
Ashab-ı Suffa — Suffa ehli, Hz. Muhammed'in mescidine bitişik, üstü örtülü ve etrafı açık bir meskende oturup Hz. Peygamberden ilim tahsil eden Mü... Devamını Oku »
Ari — İran'dan geçerek Kuzey Hindistan'a yerleşen halk veya bu halktan olan kimse. Hint-Avrupa dil ailesinin Hint-Iran grubuna verilen a... Devamını Oku »
Arabesk — İslam ülkelerinde görülen birbirleriyle kesişen geometrik ve çizgisel ögelerden oluşan bir bezeme türü.
Alp — Büyük işler başarmış ve halk tarafından sevilen kimse, yiğit, kahraman.
Alak — Pıhtılaşmış kan. İnsanın yaratılış safhalarından olan aşılanmış yumurta, hücre, embriyo
Akvam — Kavim, millet.