2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Mevâli — 1. Emevilerin Arap olmayan Müslümanlara verdikleri isim. 2. Müslümanlığı kabul etmiş Arap olmayan Müslümanlara azatlı köle mana... Devamını Oku »

    Melik — 1. Padişah, hükümdar, sultan, hakan yerine kullanılan deyim. 2. Selçuklularda sultan tarafından bir eyaleti, bölgeyi yönetmekle... Devamını Oku »

    Maveraünnehir — Aral Gölü'ne dökülen Seyhun ve Ceyhun ırmakları arasında kalan geniş ve verimli topraklar. "Iki nehir" arası anlamında kullanılır.

    Mahbes — Hapishane.

    Libre — Roma'da kullanılan 327 gramlık ağırlık birimi.

    Kült — Allah'a, ilahî kabul edilen veya Allah'ın özel sevgisini kazanmış varlıklara gösterilen saygı.

    Kurultay — 1. Eski Türklerde devlet işlerinin görüşüldüğü kurul. 2. İlk Türk devletlerinde, devlet işlerinin görüşülüp karara bağlandığı b... Devamını Oku »

    Kurgan — Oda biçimindeki mezar. Mezar üzerine toprak yığılarak yapılan tepe. Höyük. Tepe biçiminde mezar.

    Kubbe — Yarım küre biçiminde olan ve yapıyı örten dam, kümbet.

    Kopuz — Eski Türk şairlerinin kullandıkları saz.

    Kışlak — Kışı geçirmek üzere barınılan yer, orduların ve göçebe oymakların hayvanları ile birlikte yayladan inip konakladıkları yer.

    Kıssa — Ders alınması gereken kısa hikâye.

    Kesif — Yoğun.

    Kervansaray — Ana yollarda, yolcuları barındırmak, kervanları konaklatmak, dinlendirmek, malları sahiplerine ve tüccara teslim edinceye kadar mu... Devamını Oku »

    Kavim — Budun. Boylar (kabileler) topluluğu.

    Karum — Asurluların pazar yerlerine verdiği ad.

    Kağan — Hanların bağlı olduğu devlet başkanı, hakan, imparator.

    Kabile — Birlikte yaşayan, konup göçen, bir sülâleden türemiş insanlar. Bir reisin idaresi altında bulunan ve ekserisi aynı soydan gelen in... Devamını Oku »

    İttifak — Uyuşma, birlikte hareket etmek üzere anlaşma, sözleşme, bağlaşım, bağlaşma.

    İstila — 1. Bir ülkenin topraklarını silah zoruyla ele geçirme. 2. Bir yeri ele geçirme.

    İkta Sistemi — Mülkiyeti devlete ait olan bir kısım toprak gelirinin bir hizmet karşılığı olarak kişiye verilmesine dayanan sistem.

    İhtilal — Bir devletin ekonomik, sosyal ve politik yapısını birden bire değiştirmek için çıkan zorlayıcı bir eylem. Ayaklanma, devlete isyan... Devamını Oku »

    Irk — İnsan cinsinin değişmeyen, belirli özellikleri olan çeşitlerinden her biri.

    Hutbe — 1- Camilerde minberde okunan dua ve verilen öğüt. 2- Müslüman hükümdarların her cuma namazından önce camide isminin okunması. İsl... Devamını Oku »

    Halef — Birinden sonra gelen, birinin yerine geçen.

    Gravür — Ağaç ya da madenî levhalar üzerine kazılarak yapılan resim.

    Firiz — Baştabanla korniş arasında yer alan resim, kabartma ya da süsleme.

    Figür — Resim ve heykel sanatlarında tasvir edilen, hayal edilen varlıkların adı.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.