2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Zımmi — Osmanlı Devleti'nin hâkimiyeti altında yaşayan gayrimüslim (Müslüman olmayan) halk. Devletin kendilerine sağladığı koruma karşılığ... Devamını Oku »

    Yörük — Yarı yerleşik Türk toplulukları.

    Veraset — 1- Bir kimsenin para, mal ve haklarının kendi soyundan veya neslinden olanlara geçmesi. (Hükümdarlık unvan ve haklarının kendinden... Devamını Oku »

    Üs — Askerî bir harekâtın yürütülebilmesi için gerekli birliklerin, her türlü gereçlerin tamamlandığı, teçhizatın toplandığı ve dağıtıl... Devamını Oku »

    Tiryak — Bitkisel, hayvansal ve madensel maddelerin karışımından yapılan macun, panzehir.

    Tezhip — Yaldızla süsleme. Bir yazı veya kitabı yaldız veya boya ile süsleme.

    Tetimme — Fatih Sultan Mehmet döneminde öğretime açılan orta dereceli medreseler.

    Terfi — Görevde yükselme.

    Şifayap — Tedavi sonrası iyileşme.

    Şevket — Büyüklük, ululuk, heybet.

    Sömürge — Bir devletin kendi ülkesi dışında egemenlik kurarak yönettiği veya siyasi ekonomik ve kültürel çıkarlar sağladığı ülke.

    Softa — Medrese öğrencisi.

    Skolastik Düşünce — İnanç ve bilgiyi, özellikle Aristo'nun bilimsel sistemini kiliseyle uyumlu bir biçimde birleştirmeye çalışan Orta Çağ felsefesi. ... Devamını Oku »

    Sefaretname — Büyükelçilerin gezi notları.

    Senyör — Orta Çağda Avrupa'da toprağı olan derebeyi.

    Saltanat — Hükümdarlığın hanedan ailesine ait olduğu yönetim sistemi.

    Rönesans — 1-XV. yüzyıldan başlayarak Italya'da ve daha sonra diğer Avrupa ülkelerinde hümanizmin etkisiyle ortaya çıkan, klasik Ilk Çağ kült... Devamını Oku »

    Protokol — Diplomatik işlerde ve devletler arası ilişkilerde uyulan kurallar.

    Pantürkizm — Osmanlı Devleti'nin son zamanlarında ortaya atılan ve Türklerin birliğini savunan görüş.

    Payitaht — Taht şehri, hükümet merkezi. Hükümdarın oturduğu şehir. Başkent. (Kelime anlamı; Tahtın ayağı.)

    Papalık — Papa'nın hükümran olduğu ülke.

    Paratoner — Yıldırımsavar.

    Örf — 1 -Kanun olmadığı hâlde, halk tarafından alışkanlık olarak uyulan, bulunulan yere ve hâllerin icabına göre oluşan, akla aykırı olm... Devamını Oku »

    Otorite — Buyurma, yönetim ve yaptırma gücü.

    Ortodoks — 1. Daha çok Doğu Avrupa'da yaygın olan ekseriyetle Rum ve Slav topluluklarının bağlı olduğu Hıristiyan mezhebi. Hıristiyanlıktaki ... Devamını Oku »

    Nezaret — Bakanlık.

    Necib — Soylu, soyu temiz.

    Nas — İnsan.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.