Töre — Bir toplulukta benimsenmiş yerleşmiş kuralların, gelenek ve göreneklerin, ortak alışkanlıkların, tutulan yolların bütünü. Orta Asy... Devamını Oku »
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Topuz — Ucu top biçiminde eski bir silah.
Taun — Veba hastalığı.
Takas — İki ülke arasında yapılan alışverişin karşılıklı olarak malla ödenmesi.
Taht — Padişahların törenlerde üzerine oturdukları büyük, süslü koltuk.
Tahaşşüt — Yığınak, birikme.
Tablet — Eski Mezopotamya ve Anadolu uygarlıklarından kalma, üzeri yazı ya da resimli pişmiş topraktan yapılmış küçük levha.
Şıhne — Türk-İslam devletlerinde eyaletleri yöneten, askerî ve idari yetkilere sahip kişi.
Şeşper — Savaş araçlarından altı dilimli topuz.
Şeri — 1- İslam hukuku ile ilgili, dini. 2- İslam şeriatına uyan.
Şemse — Yazma kitapların cildine, baş sayfalarının üst bölümüne veya kumaşlara, kapı, pencere gibi yerlere işlenen veya çizilen güneş biçi... Devamını Oku »
Şato — Eski çağlarda ve özellikle Orta Çağ'da yapılan savunması kolay kalın duvarlı, korunaklı yapılar.
Şamanlık — Kuzey ve Orta Asya'da Türkler arasında günümüze kadar süregelen doğaya tapma, doğaüstü ruhlara inanma temeline dayalı din.
Şaman — 1- Sibirya'da oturan bazı Türk boylarında tef çalarak, dans ederek, şarkı söyleyerek ayin yapan ve böylece ruhlarla ilişki kurarak... Devamını Oku »
Soy — Kan bağı ile birbirine bağlı bulunanların tümü.
Siyer — Hz. Muhammed(SAV)'in hayatını anlatan eserler.
Siyasetname — İdareci ve hükümdarlara devlet yönetimiyle ilgili öğütler vermek için yazılan kitaplar.
Site — Şehir devleti.
Sidre — Değerli bir ağaç türü.
Serpuş — Osmanlı devlet adamlarının kullanmış olduğu bir tür başlık.
Raca — Hintlilerde merkezî otoritenin olmaması nedeniyle kurulan küçük devletleri yöneten kişi.
Prens — Hükümdar ailesinden olan erkeklere verilen unvan.
Panayır — Belli zamanlarda kurulan ve sergi niteliği taşıyan büyük pazar.
Otağ — İçinde birçok bölümün bulunduğu büyük ve süslü çadır. (Otağ-ı Hümayun: Padişah çadır)
Ordugâh — Ordunun ihtiyaçlarını karşılamak için konakladığı yer.
Nevbet — Sarayda ve bazı özel yerlerde belirli zamanlarda çalınan askerî müzik. Eskiden, belirli zamanlarda resmî yerlerde çalınan mızıka (... Devamını Oku »
Mutasavvıf — 1. Tasavvufa bağlanan ve o yolda yürüyen kimse. (Tasavvuf: Allah'ın birliğini ve evrenin oluşumunu varlık birliği Vahdet-i vücud ... Devamını Oku »
Mizbah — Eski çağlarda, dinî törenlerde Tanrıya kurban sunulan yer.