Pesimizm — Kötümserlik.
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Perde — Tiyatro yapıtlarında, oyunun belli başlı bölümlerine verilen ad.
Pastoral Şiir — Çoban ve kır hayatını konu edinen, bu yaşayışı sevdirme amacı güden şiir.
Pastiş — Bir yazarın dil ve anlatım özelliklerine, alay etmek amacıyla onu anımsatan, çağrıştıran bir biçimde öykünme.
Parodi — Ağırbaşlı, ciddi bir yapıtın tümünü ya da bir bölümünü, biçimsel özelliklerini koruyarak onu yeni bir özle işleten yapıt.
Parnasizm — Romantizmin aşırı duyarlığına tepki olarak çıkan, şiirde kişisel duygulara değil ustalığa önem veren akım, realizmin şiire yansımı... Devamını Oku »
Parnas — 1850 yılında Fransa'da kimi ozanlarca romantik akımın aşırı duyarlığına bir tepki olarak başlatılan, şiirde kişisel duyguları deği... Devamını Oku »
Panteizm — Evrenle Tanrı'nın tek bir şey olduğunu, evrenin tanrıdan tanrının evrenden ayrı bir yönü, ayrı bir varlığı bulunmadığını ileri sür... Devamını Oku »
Özleştirme — Türkçenin, yabancı dillerden türlü nedenlerle aldığı yabancı kökenli sözcüklerin yerine Türkçe sözcük bulup bunları yabancı sözcük... Devamını Oku »
Özetleme — Konuşulanların anlatılanların ya da okunanların ayrıntısız bir biçimde, ana çizgileriyle belirtilmesi işi.
Özenti — Anlatımda doğallıktan kaçınma, yapmacık olma durumu.
Öz Şiirciler — Cumhuriyet dönemi Türk şiirinde özellikle 1930'lardan sonra şiirde ses güzelliğine önem veren, anlamı, anlatmayı arka plana atmayı... Devamını Oku »
Öykü — 1- Hikaye yerine kullanılan öykü terimi, gözleme ya da tasarlamaya dayanan bir olayı, bir durumu dile getirerek okuyucuda ilgi ve ... Devamını Oku »
Örtmece — Doğrudan doğruya söylenmesi uygun olmayan bir olguyu, dümdüz anlatma ya da söyleme yerine dolaylı biçimde anlatma yolu.
Örnekseme — Dilde yeni bir sözcük yaratmada tutulan yol.
Öndeyiş — Bir yazınsal yapıtta ya da tiyatro ürünlerinde asıl konudan önce geçenleri özetleyerek verilen bölüm, prolog.
Öğretici Tür — Genel bağlamda öğretme, bilgilendirme amacıyla ortaya konan tüm ürünleri adlandırmak için kullanılır.
Oyun — Sahnede oynanmak amacıyla yazılmış yapıtlara verilen ad.
Orta Oyunu — Sahne olarak kabul edilen ve etrafı seyircilerle kuşatılmış bir alanda, belirli bir konu doğrultusunda fakat yazılı bir metne bağl... Devamını Oku »
Orhun Yazıtları — 8. yüzyılda Göktürklerce dikilen ve Türk edebiyatının ilk yazılı belgesi sayılan anıtlar.
Oratoryo — Kutsal konuları işleyen, oyun ögesi bulunmayan, bestelenmiş manzume.
Operet — Seyirciyi eğlendirmek için gösterilen, konusunu daha çok gülünç olaylardan alan müzikli oyun.
Opera — Orkestra eşliğinde oynanan, acıklı olayları anlatan, besteli oyun.
Opera Komik — Dokusunda acıklıyla gülüncü barındıran müzikli oyun.
Olay — Öykü, roman, masal, anlatı gibi edebiyat ürünlerinde konuyu geliştiren, boyutlandırıp akışını sağlayan olguların bütünü.
Olay Örgüsü — Okuyucuda veya dinleyicide estetik bir etki uyandırmak amacıyla edebî eserlerde konuyu oluşturan olayların birbiriyle bağlantısına... Devamını Oku »
Ninni — Ölçü ve uyak yönünden maniye benzeyen, genellikle çocukları uyutmak için özel bir ezgiyle söylenen anonim halk edebiyat ürünü.
Nihilizm — Hiççilik demektir. Hiç bir şeyin olamayacağı ve bilinemeyeceğini savunan öğretidir.