Masal — 1- Hayalî olayları anlatan olağanüstü ögelerle bezenmiş, anonim nitelik taşıyan halk edebiyatı ürünü. 2- Genellikle halkın orta... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Manzume — 1- Alt alta sıralanmış mısralardan oluşan, her mısrası büyük harfle başlayan, sanatsal bir değer taşıma zorunluluğu olmayan, ölçül... Devamını Oku »
Manzum — 1- Şiir biçiminde yazılmış olan. 2- Nazımla yazılmış veya nazım biçimine konmuş, nesirden ayrı özellikler içeren eserlere veril... Devamını Oku »
Mâni — 1. Çoğunlukla 7'li hece kalıbıyla söylenen, anonim halk edebiyatının en yaygın ve en küçük nazım biçimi. 2. Anonim halk şiirini... Devamını Oku »
Makta — Gazel ya da kasidenin son beyti.
Makale — 1- Bir sonuca varmak amacıyla herhangi bir konuda bir düşünceyi, görüşü açıklamak, savunmak ya da bilgi vermek için kanıtlara, bel... Devamını Oku »
Mahlas — Kimi şair ve yazarların yapıtlarında kullandıkları takma ad. Özellikle divan edebiyatı şairleri tarafından kullanılmıştır.
Lügaz — Herhangi bir varlık ya da nesnenin özelliklerini anlatarak şiir biçiminde oluşturulan bilmece.
Lüff ü Neşr — Bir beyit içinde iki ya da daha çok şeyi andıktan sonra onlarla ilgili şeyleri sıralama sanatı.
Lirik — Duyguların coşkunluğuyla ilgili olan edebî ürünler.
Kurmaca — 1- Gerçekleşmediği halde, gerçekleşmiş gibi tasarlanarak yazılan edebî metin. 2- Belirtilen, dile getirilen anlam ya da anlam k... Devamını Oku »
Koşuk — 1. İslamiyet'in kabulünden önceki Türk edebiyatındaki aşk, doğa temalarını işleyen şiir türü. 2. Eski Türklerin "sığır" adını v... Devamını Oku »
Koşma — 1. Dörtlükler halinde ve 11'lik hece ölçüsüyle yazılan; aşk, sevgi, tabiat, kahramanlık, güzellik gibi konuları işleyen; halk edeb... Devamını Oku »
Komedi — İnsanların ve olayların gülünç yanlarını ortaya koyan sahne eseri.
Koçaklama — 1. Halk şiirinde coşkulu ve yiğitçe bir söyleyişle kahramanları öven, savaş ve dövüşleri anlatan, kahramanlık duygularını canlandı... Devamını Oku »
Klasisizm — 17. yüzyıl Avrupa'da, özellikle de Fransa'da gelişen; eski Yunan ve Latin edebiyatları geleneğine bağlı kalarak anlatımda sadelik ... Devamını Oku »
Kinaye — Bir sözcüğü hem gerçek hem de mecazi anlamda kullanarak maksadı üstü örtülü biçimde anlatan söz sanatı.
Kıt'a — En az 2, en çok 12 beyitten oluşan, divan şiiri nazım biçimi.
Kavuştak — Şarkı ve türkülerde tekrarlanan dize, nakarat.
Kaside — Divan şiirinde genellikle din ve devlet büyüklerini övmek amacıyla yazılan, kafiye düzeni gazelle aynı olan beyit sayısı çoğunlukl... Devamını Oku »
Kafiye (Uyak) — Dize sonlarında anlam ve görevleri farklı ses benzerliği.
İntak — İnsan dışında, hayvanları ya da cansız varlıkları insan gibi konuşturma sanatı.
İmge — 1. Edebiyat ürünlerinde, özellikle de şiirde dile getirilmek istenileni daha canlı ve etkili kılabilmek için anlatılmak istenenle ... Devamını Oku »
İmale — Ölçü gereği aruzda açık heceyi kapalı okuma. Hecelerin uzunluk ve kısalık yönünden denkliğine dayanan aruz ölçüsünde kısa bir hece... Devamını Oku »
İlahi — 1. Allah aşkını, dinî, tasavvufi duyguları konu alan, genellikle 3 -7 dörtlükten oluşan, tekke edebiyatı nazım türüdür. 2. Tekk... Devamını Oku »
İkinci Yeni — Garipçilere bir tepki olarak doğdu. "Şiirde anlam gerekmez" savından hareketle gelişen bu akımı benimseyenlerin şiirlerine 'anlams... Devamını Oku »
İç Kafiye — Bir dizenin içinde fazladan yapılan, nesirdeki karşılığı "seci" olan uyak.
Hiciv — Bir kimseyi, nesneyi, düşünceyi ya da toplumun eksik aksak yanlarını yermek, iğneleyici bir dille ortaya koymak amacıyla yazılmış ... Devamını Oku »