Nesnellik — Yazarın, kendisini anlatımın dışında tutması, başka bir deyişle kendisini anlatıma katmaması; nesneleri, kişileri kendi öz nitelik... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Nesip — Kasidede tasvir yapılan bölüm.
Neo-Klasisizm — 20. yüzyılın başlarında sembolizme tepki olarak doğan, klasik söyleyişi canlandırmayı amaçlayan sanat ve edebiyat akımı. Türk edeb... Devamını Oku »
Nefes — Özellikle Bektaşi ozanlarında yazılan, Bektaşi törenlerinde makamlarla okunan, temaları Bektaşi inanışlarını içeren manzumelere ve... Devamını Oku »
Nazım Şekli — Mısra sayısı, birim sayısı, kafiye ve ölçü bakımından belli özellikler gösteren manzum yapı.
Nazım Birimi — Manzume ve şiirlerde, anlam bütünlüğü gösteren, yapıyı oluşturan, kendi içinde bağımsız dize veya dizeler topluluğu.
Natüralizm — 1897'de Fransa'da ortaya çıkan, gözlemle birlikte bilimsel deneyi de uygulayan edebiyat akımı.
Naat — Konusu Hz. Muhammed'i övmek, ona yalvarıp ondan şefaat dilemek olan kaside.
Müstezat — Sözcük anlamı artmış, çoğalmış demektir. Edebiyat terimi olarak gazelin her dizesine, kullanılan aruz ölçüsüne uymak koşuluyla bir... Devamını Oku »
Müsemmen — Divan şiirinde sekiz dizelik bentlerden oluşan nazım biçimi.
Müseddes — Divan şiirinde altı dizelik bentlerden oluşan nazım biçimi.
Müsebba — Divan edebiyatında her bendi yedi dizeden oluşan nazım biçimi.
Mürsel Mecaz (Düz Değişmece) — Benzetme amacı güdülmeden ya da benzetme ilgisi bulunmaksızın bir sözün başka bir söz yerine kullanılması sanatı.
Mübalağa (Abartma) — Anlatıma ahenk katmak için bir şeyi olduğundan fazla veya az gösterme sanatıdır.
Musammat Gazel — Dize ortasında iç uyağı bulunan, dizenin ortası ile sonu kendi arasında uyaklı olan gazeller. Bu tip gazellerde beyitler ortadan b... Devamını Oku »
Musammat — Ölçüsü aynı olmak koşuluyla dört, beş, altı, yedi dizeli bentlerden oluşan nazım biçimi.
Murabba — Divan edebiyatında dörder dizelik bentlerle kurulan nazım biçimi.
Mizahi — Güldürme amacı güden, gülmece niteliği taşıyan.
Mitoloji — 1. Tarih öncesine ait efsaneleri, masalları inceleyen bilim. 2. Mitleri, onların doğuşlarını, anlamlarını yorumlayan, inceleyen... Devamını Oku »
Mısra (Dize) — Manzum metinleri oluşturan satırlardan her biri.
Mesnevi — 1. Her beytinin dizeleri kendi arasında uyaklı olan, beyit sayısı konunun işlenişine göre ciltlerce belirlenen Divan şiirinin en u... Devamını Oku »
Mersiye — 1. İslam edebiyatlarında bir kişinin ölümü üzerine duyulan üzüntü ve acıyı anlatmak; onun erdemlerini, iyi yönlerini dile getirmek... Devamını Oku »
Mensur — Düz yazı
Menkıbe — Din büyüklerinin, ermiş kişilerin hayatlarını, yaptıkları olağanüstü işleri dile getirip anlatan öykülere verilen ad. Din büyükler... Devamını Oku »
Melodram — İlkçağlarda, özellikle eski Yunan'da kimi bölümlerinde müzik çalınan, yer yer şarkılar serpiştirilmiş sahne yapıtı.
Meddah — 1. Geleneksel Türk Tiyatrosu'nda taklitlerle hikayeler anlatan halk sanatçısı. Tek kişilik tiyatro çeşidi. 2. Methedici, övücü.... Devamını Oku »
Mecaz — Bir sözcüğün gerçek anlamı dışında başka bir anlamda kullanılması.
Matla — Gazel ya da kasidenin ilk beyti.