Toplumcu Gerçekçi Şiir — Bir düşünceye ve ideolojiye bağlı kalarak halkın çektiği sıkıntılara ve yoksulluğa değinen, kimi zaman insanlara çözüm yolları gös... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 794 terim açıklaması bulunmaktadır.
Yeni Dünya — Orta oyununda ev olarak kullanılan paravan.
Yek-âvaz Gazel — Tüm beyitleri aynı güçte, değerde ve güzellikte olan gazel.
Yek-âhenk Gazel — Beyitleri arasında anlam birliği bulunan gazel.
Yedekli Mani — Düz maninin sonuna iki dize daha eklenmesiyle oluşan altı dizeli manidir.
Tevhid — Yüce Allah'ın varlığını ve birliğini işleyen kaside türü.
Teşbib — Kaside türünde şairin sanat gücünü gösterdiği, hayal gücünün zenginliğini ortaya çıkarmak için yaptığı giriş bölümü.
Terkib-i Bend — Gazel uzunluğunda, onun gibi uyaklı, tek ölçülü bentlerden oluşan Divan şiir biçimlerine verilen isim.
Terci-i Bend — Biçimsel yönden terkib-i bentle aynı olan, vasıta beytinin her bendin sonunda tekrarlanması yönüyle ondan ayrılan nazım biçimi.
Tekrir — Tekrar etme sanatı.
Tegazzül — Kasideyle aynı ölçü ve kafiyede yazılmış bir gazelin olduğu bölüm.
Taç Beyit — Kasidede şairin adının geçtiği beyit.
Sultanü’ş-Şuara — Şairler sultanı.
Sebkihindî — İran'dan Hindistan'a gelen İranlı şairlerce geliştirilmiş daha sonra da divan şairlerini etkisi altına alan, anlamın kapalı olduğu... Devamını Oku »
Romantizm — 18. yüzyılın sonlarında Fransa'da başlayan ve klasisizme tepki olarak ortaya çıkan akım.
Rindane Gazel — Yaşamaktan zevk almayı anlatan gazel türü.
Palanga — Orta oyununda oyun alanı.
Öğretici Metin — Öğretme, bilgilendirme amacıyla oluşturulan metin.
Nesib — Kasidede tasvir yapılan bölüm.
Nazım Biçimi — Mısra sayısı, birim sayısı, kafiye ve ölçü bakımından belli özellikler gösteren manzum yapı.
Mürşid — Tasavvufta yol gösterici.
Mürid — Tasavvufta mürşidin yol gösterdiği kişi.
Münacaat — Divan edebiyatında Tanrı'yı öven şiir türü.
Miyan — Divan edebiyatı nazım şekillerinden şarkının üçüncü dizesine verilen isim.
Kafiye Örgüsü — Bir şiirde mısra sonlarındaki ses benzerliklerinin yani kafiyelerin çizgilerle ve alfabetik sıraya uygun olarak düzenlemesi işi.
Kafiye — Dize sonlarında anlam ve görevleri farklı ses benzerliği, uyak.
Hüsn-i Talil — Bir olayı gerçek nedeniyle değil de hoşa giden başka bir nedenle açıklama sanatı.
Hüsn-i Matla — Divan şiirinde matladan bir önceki beyit.