Tiyatro — İnsan hayatına ilişkin bir konuyu, bir olayı kurmaca olarak sahnede gösterme, canlandırma ilkesine dayalı sanat dalı. Oyunların oy... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 794 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tirat — Tiyatroda, kişilerin uzun soluklu, kesintisizce yaptığı konuşma.
Tinsel Tabaka — Dil ile ve dile göre oluşmuş kültürel kimliği belirleyen manevi alan. İnsan etkinliklerinin temelinde yatan, geleneği oluşturan, d... Devamını Oku »
Tezkire — Divan edebiyatında divan şairlerinin hayatını ve şiirlerini genellikle subjektif bir bakış açısıyla değerlendiren biyografi türünd... Devamını Oku »
Tevhit — Divan şiirinde Allah'ın varlığını ve birliğini işleyen kaside türü.
Teşbih-i Beliğ — Benzetmenin, yalnızca temel ögeleriyle yapılan söz sanatı, yalın benzetme.
Terkib-i Bent — Edebiyatta "hane" adı verilen gazel biçiminde kafiyelendirilmiş 5-10 beyitlik şiir parçalarının (genellikle 5-12 hane) "vasıta adı... Devamını Oku »
Terci-i Bent — Biçimsel yönden terkib-i bentle aynı olan, vasıta beytinin her bendin sonunda tekrarlanması yönüyle ondan ayrılan nazım biçimi.
Temel Çatışma — Anlatıma dayalı edebî metinlerde gerilimi sağlayan, olayların dayandığı asıl unsur. Eserin bütününde işlenen ve çoğunlukla zıtlıkl... Devamını Oku »
Temaşa Sanatı — Meddah, orta oyunu, Karagöz, tiyatro gibi seyirlik sanatlar.
Tema — Öğretici veya edebî bir eserin bütününde (özellikle şiirde) işlenen konu, düşünce, kavram, ana duygu.
Taşlama — Halk edebiyatında bir kişiyi, bir yeri, bir şeyi ya da bir olayı acı, alaycı bir dille yeren şiir biçimi, hiciv.
Tariz — 1. Bir kimsenin kimi niteliklerden yoksun olduğunu belirtmek için bir sözü dolaylı bir biçimde ya da tersini kastederek dokundurma... Devamını Oku »
Tardiye — Muhammesin, beşinci satırı öbürleriyle kafiyeli olmayan türü.
Takti — Aruzla yazılmış bir şiiri kalıplara ayırma.
Tahmis — Bir gazelin beyitlerine ücer mısra eklenerek oluşturulan şiir.
Taç Beyti — Kasidede şairin adının geçtiği beyit.
Şair — Şiir söyleyen veya yazan hayal gücü geniş olan, duyarlı, duygulu kimse, ozan.
Şehrengiz — Bir şehrin güzelliklerini anlatan eser.
Şathiye — 1. Allah'la senli benli, onunla söyleşircesine yazılan tasavvuf edebiyatı nazım türü. 2. Tasavvuf konularını mizahlı bir biçimd... Devamını Oku »
Şarkı — 1. Divan edebiyatında Türklerin kattığı, dörtlükler halinde ve bestelenmek için yazılan bir nazım şekli. 2. Divan edebiyatında ... Devamını Oku »
Şairanelik — Özellikle şiirde belirli sözcüklerin kullanıla kullanıla kalıplaşma, sözcüklerin duygusal ve çağırışımsal anlatımları yönünden taz... Devamını Oku »
Surname — Divan edebiyatında sünnet, düğün, şenlik gibi olayları anlatan şiir şeklinde oluşturulan yapıt.
Söz Sanatları — Edebi sanatlar: Edebiyat yapıtlarını etkili ve güzel kılmak amacıyla başvurulan söz ve anlam oyunlarının tümü. Söz Sanatları: E... Devamını Oku »
Söz Kalabalığı — Sözlü ya da yazılı anlatımda konuyla ilgisi olsun olmasın gereksiz bir yığın sözle anlatımı doldurma, şişirme.
Söylev — Bir topluluğa düşünceler, duygular aşılamak amacıyla söylenen, uzunca coşkulu ve güzel söz, nutuk, hitabe.
Söylem — Konuşan ya da yazan kişinin kullandığı, bir başlangıcı ve sonu bulunan, kendi içerisinde bir tutarlılık ilkesine göre örgütlenmiş ... Devamını Oku »
Somutlama — Eğretileme, benzetme, örnekseme gibi sanatlar aracılığıyla soyut kavramların, somut anlamlı sözcüklerle adlandırma ve anlatma yönt... Devamını Oku »