Tirat — Tiyatroda, kişilerin uzun soluklu, kesintisizce yaptığı konuşma.
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tinsel Tabaka — Dil ile ve dile göre oluşmuş kültürel kimliği belirleyen manevi alan. İnsan etkinliklerinin temelinde yatan, geleneği oluşturan, d... Devamını Oku »
Tezkire — Divan edebiyatında divan şairlerinin hayatını ve şiirlerini genellikle subjektif bir bakış açısıyla değerlendiren biyografi türünd... Devamını Oku »
Tevhit — Divan şiirinde Allah'ın varlığını ve birliğini işleyen kaside türü.
Teşbih-i Beliğ — Benzetmenin, yalnızca temel ögeleriyle yapılan söz sanatı, yalın benzetme.
Terkib-i Bent — Edebiyatta "hane" adı verilen gazel biçiminde kafiyelendirilmiş 5-10 beyitlik şiir parçalarının (genellikle 5-12 hane) "vasıta adı... Devamını Oku »
Terci-i Bent — Biçimsel yönden terkib-i bentle aynı olan, vasıta beytinin her bendin sonunda tekrarlanması yönüyle ondan ayrılan nazım biçimi.
Temel Çatışma — Anlatıma dayalı edebî metinlerde gerilimi sağlayan, olayların dayandığı asıl unsur. Eserin bütününde işlenen ve çoğunlukla zıtlıkl... Devamını Oku »
Temaşa Sanatı — Meddah, orta oyunu, Karagöz, tiyatro gibi seyirlik sanatlar.
Tema — Öğretici veya edebî bir eserin bütününde (özellikle şiirde) işlenen konu, düşünce, kavram, ana duygu.
Taşlama — Halk edebiyatında bir kişiyi, bir yeri, bir şeyi ya da bir olayı acı, alaycı bir dille yeren şiir biçimi, hiciv.
Tariz — 1. Bir kimsenin kimi niteliklerden yoksun olduğunu belirtmek için bir sözü dolaylı bir biçimde ya da tersini kastederek dokundurma... Devamını Oku »
Tardiye — Muhammesin, beşinci satırı öbürleriyle kafiyeli olmayan türü.
Takti — Aruzla yazılmış bir şiiri kalıplara ayırma.
Tahmis — Bir gazelin beyitlerine ücer mısra eklenerek oluşturulan şiir.
Taç Beyti — Kasidede şairin adının geçtiği beyit.
Şair — Şiir söyleyen veya yazan hayal gücü geniş olan, duyarlı, duygulu kimse, ozan.
Şehrengiz — Bir şehrin güzelliklerini anlatan eser.
Şathiye — 1. Allah'la senli benli, onunla söyleşircesine yazılan tasavvuf edebiyatı nazım türü. 2. Tasavvuf konularını mizahlı bir biçimd... Devamını Oku »
Şarkı — 1. Divan edebiyatında Türklerin kattığı, dörtlükler halinde ve bestelenmek için yazılan bir nazım şekli. 2. Divan edebiyatında ... Devamını Oku »
Şairanelik — Özellikle şiirde belirli sözcüklerin kullanıla kullanıla kalıplaşma, sözcüklerin duygusal ve çağırışımsal anlatımları yönünden taz... Devamını Oku »
Surname — Divan edebiyatında sünnet, düğün, şenlik gibi olayları anlatan şiir şeklinde oluşturulan yapıt.
Söz Sanatları — Edebi sanatlar: Edebiyat yapıtlarını etkili ve güzel kılmak amacıyla başvurulan söz ve anlam oyunlarının tümü. Söz Sanatları: E... Devamını Oku »
Söz Kalabalığı — Sözlü ya da yazılı anlatımda konuyla ilgisi olsun olmasın gereksiz bir yığın sözle anlatımı doldurma, şişirme.
Söylev — Bir topluluğa düşünceler, duygular aşılamak amacıyla söylenen, uzunca coşkulu ve güzel söz, nutuk, hitabe.
Söylem — Konuşan ya da yazan kişinin kullandığı, bir başlangıcı ve sonu bulunan, kendi içerisinde bir tutarlılık ilkesine göre örgütlenmiş ... Devamını Oku »
Somutlama — Eğretileme, benzetme, örnekseme gibi sanatlar aracılığıyla soyut kavramların, somut anlamlı sözcüklerle adlandırma ve anlatma yönt... Devamını Oku »
Sohbet — Bir konunun ya da düşüncenin bir başkasıyla konuşuyormuş gibi işlendiği yazı.