Çağrışımsal Alan — Çağrışım yoluyla aralarında anlamsal ya da biçimsel bağlantılar kurulabilen kavram ve sözcüklerin oluşturduğu bütün.
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Cinayet Roman — İşlenmiş bir cinayeti ve bu cinayetin işleyicisini bulup ortaya çıkarma eylemini konu alan roman türü.
Caize — Özellikle Divan edebiyatı döneminde büyüklere, varlıklı kimselere sunulan manzumeler için verilen para.
Beş Hececiler — Milli edebiyat döneminde bu dönemin temel ilkelerini benimseyerek o doğrultuda yazan Faruk Nafiz Çamlıbel, Halit Fahri Ozansoy, ... Devamını Oku »
Belginlik — Düşünce ve duyguların, eksiksiz ve anlaşılır biçimde anlatılması.
Bayronculuk — İngiliz şair Lord Bayron'un başlattığı bu akım toplumun yerleşik düzenine, töresel kurallara uymadan yaşama düşüncesini taşır. 19.... Devamını Oku »
Basmakalıp — Çok kullanılan, hemen herkesçe bilinen sözlerin olduğu gibi kullanılması.
Bağfiil — Fiillerden oluşan, cümlede belirteç olarak kullanılan fiil soylu sözcük.
Anlatımcılık — Sanat ve edebiyatı sanatçının kişiliğini temel alarak açıklamaya çalışan kuram. Bu kavrama göre bir duygunun varolabilmesi; onun d... Devamını Oku »
Ağıt — 1. Bir ölünün, gençliğini, güzelliğini, iyiliklerini, değerlerini; arkada bıraktıklarının acılarını ya da büyük yıkımlarının acıkl... Devamını Oku »
Açık Mektup — Bir kişiye seslenen ancak başkalarının da okuması için gazete veya dergilerde yayımlanmak amacıyla yazılan mektup.
Ziyade — Müstezatta kısa mısralara verilen ad.
Zihniyet — Edebiyatta, bir edebi eserde bulunan görüş ve düşünüş biçimini ifade eden kavram.
Zihaf — Aruzda, vezin gereği, kapalı heceyi açık okuma.
Yuğ — İslamiyet'in Kabulünden Önceki Türk Edebiyatı'nda Türkler arasında ölenin ardından yapılan tören.
Yekavaz Gazel — Tüm beyitleri aynı güzellikte söylenmiş gazel.
Yekahenk Gazel — Beyitleri arasında konu birliği olan gazel.
Yan Anlam — Bir sözcüğün gerçek anlamdan çok uzaklaşmadan kelime grubu veya cümle içinde kazandığı yeni anlam.
Vodvil — Amacı seyirciyi güldürmek olan, kaba nüktelerle örülmüş, şarkılı-müzikli güldürü, bir tür komedi.
Varsağı — Bre, Hey gibi ifadeleri içeren, beste ile söylenen âşık edebiyatı nazım şekli.
Varoluşculuk — 1- İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Fransız yazar J. P. Sartre'ın kurucusu ve kuramcısı olduğu, savaşın acılarına tepki olarak çıkan... Devamını Oku »
Üslup — Bir yazarın duygu, düşünce ve eylemlerini kendine özgü anlatış yolu, anlatım biçimi.
Türkü — 1. Belli bir ezgisi olan ve hece ölçüsüyle yazılan anonim halk şiiri nazım şekli. 2. Kendine has ezgiyle söylenen halk şiiri na... Devamını Oku »
Tuyuğ — Divan şiirine Türklerin kattığı, maniye benzer dört dizelik nazım biçimi.
Tuluat — 1- Yazılı metni olmayan, kararlaştırılmış taslağı; yerine, zamanına göre oyuncular tarafından, sahnede yakıştırılan sözlerle tamam... Devamını Oku »
Trajik — Trajedi ile ilgili; dehşetli, kaçınılması elde olmayan üzücü olaylarla ilgili; acıma duygusu uyandıracak halde olan.
Trajedi — Acıklı olayları anlatan kısa oyun, ağlatı.Antik ve klasik tanıma göre, yüceltilmiş sözlerle yazılan, bir kahramanın iyi bir durumd... Devamını Oku »
Tiyatro — İnsan hayatına ilişkin bir konuyu, bir olayı kurmaca olarak sahnede gösterme, canlandırma ilkesine dayalı sanat dalı. Oyunların oy... Devamını Oku »