Osmanlı Türkçesi Terimi Olarak Tekke :
Genellikle yerleşim merkezlerine veya bu merkezlerin yanında yer alan ve içerisinde sürekli barınan derviş ve müritlerin bulunduğu tarikat yapısıdır. Tekkeler bir yapı bütünlüğü içerisinde birden fazla ihtiyaca cevap verebilecek fonksiyonel mekânlardan oluşan plan kuruluşlarıyla dönemin külliyeleri olarak değerlendirilir. Belli bir tarikata üye olan kişilerin toplanıp ayin yaptıkları yer olarak da tanımlanabilir. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü
Edebiyat Terimi Olarak Tekke :
Dayanmak, dayanılacak yer anlamı taşıyan bu sözcük, aslında bir tarikata bağlı olan dervişlerin ya da kimselerin toplandıkları, tarikatın gereklerini yerine getirdikleri yapıyı adlandırır. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Edebiyat Terimleri Sözlüğü
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimi Olarak Tekke :
Tarikattan olanların barındıkları, ibadet ve tören yaptıkları yer, dergâh. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü
Sosyal Bilgiler Terimi Olarak Tekke :
Özellikle eski zamanlarda, tarikattan olanların barındıkları, ibadet ve tören yaptıkları yer, dergâh. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Sosyal Bilgiler Terimleri Sözlüğü
Sanat Terimi Olarak Tekke :
Genellikle yerleşim merkezlerine veya bu merkezlerin yanında yer alan ve içerisinde sürekli barınan derviş ve müritlerin bulunduğu tarikat yapısıdır. Tekkeler biryapı bütünlüğü içerisinde birden fazla ihtiyaca cevap verebilecek fonksiyonel mekânlardan oluşan plan kuruluşlarıyla dönemin külliyeleri olarak değerlendirilir. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Sanat Terimleri Sözlüğü
Tasavvufi-Tasavvuf Terimi Olarak Tekke :
Tarikat etkinliklerinin yürütüldüğü yapılardır. Tekke, Farsçada dayanacak yer demektir. Tasavvuf erbabının, oturup kalkmalarına, sülük çıkarmalarına, âyin yapmalarına mahsus yere, tekke denir. Taşradan gelecek dervişlerin kalabileceği özel odaları ve mutfağı bulunur. Osmanlı Devletinin kuruluş döneminde, tekkeler sosyal, ekonomik, moral, ilmî, hatta siyasî fonksiyonlar icra ediyorlardı. Küçük tekkelere "zaviye", büyüklerine "hânkâh", "dergah", merkezi pozisyonda olanlara da "âsitâne" denir. İlk tekke, Remle'de Ebu Hâşim el-Kufî (ö. 150/765) tarafından kurulmuştur. Erken dönem tekkelerine "Savma'a" adı da verilmiştir. Mecazi olarak tekkeye "harabat", "humhâne", "âteş-gede", "meyhane" denir. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Tasavvufi-Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Tarih Terimi Olarak Tekke :
Tarikattan olanların barındıkları, Tanrı’ya tapındıkları, dinsel törenler yaptıkları yer, dergâh. bu içerik terimleri.com.tr sitesinden alınmıştır.
📂 Tarih Terimleri Sözlüğü