Sü — Göktürkier'de asker, ordu. (Sü Beği: Asker-Subay).
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Surre (Sürre) — Hac dolayısiyle padişah tarafından Haremeyn'e (Mekke ve Medine'ye) gönderilen para ve armağanlar.(Surre Alayı: Bu parayı götüren t... Devamını Oku »
Solak — Yeniçeri Ocağının, padişahın gözeticiliğini yapan asker sınıfı. Yeniçeri Ocağını oluşturan 196 ortadan 60,61,62,63. ortalara veril... Devamını Oku »
Silâhdar (Silahtar) — Osmanlılar döneminde padişah, sadrazam, vezir vb. devlet büyüklerinin silahlarına bakan ve koruyan kimse.
Serhad (Serhat) — Sınır boyu, sınır başı.
Serdengeçti — Fedai. Akıncılar arasında düşman içine dalmak ya da kuşatma altındaki kaleye girmek için gönüllü yazılanlar.
Selatin Cami — Padişahlar, şehzadeler, sultanlar tarafından yaptırılan camilere verilen ad.
Selamlık — 1- Saray, köşk ve konaklarda erkeklere mahsus daireye verilen ad. (Haremlik: Kadınlara mahsus daire) 2- Osmanlı padişahları cum... Devamını Oku »
Sefine — Gemi. (Sefine-i Nuh: Nuh'un gemisi)
Sefer — Harbe gidiş. Yolculuk, seyahat. Savaş durumu. (Hazarda ve seferde: Barışta ve savaşta)
Sayvan — Otağ, büyük çadır yerine kullanılan deyim.
Sancak-ı Şerif — Hz. Muhammed'e ait olup bugün Topkapı Sarayı'nda Mukaddes Emanetler arasında bulunan ve korunan sancak.
Sancak Beyi — 1. Sancakları yöneten, idarî yetkileri de bulunan askerî rütbe. 2. Tanzimattan sonra, Osmanlı yönetim teşkilatında sancakların ... Devamını Oku »
Salma — 1- Köy İhtiyar Heyeti'nin kararı ile köy işlerinin görülmesi için köylüden toplanan para. 2- Osmanlı Devleti'nde kol gezen koll... Devamını Oku »
Sadaret — Sadrazamlık (Başbakanlık) anlamında kullanılan deyim.
Sadâbad — Sultan III. Ahmed'in saltanatı ve Nevşehirli İbrahim Paşanın sadrazamlığı zamanında, İstanbul Kâğıthane'de yapılan 'Sadâbad Kasrı'... Devamını Oku »
Saadetlû(Saadetli) — Osmanlı Devieti'nde albay ile korgeneral arasındaki rütbelilere ve bunlara denk makamlarda bulunan sivillere hitap ederken söylene... Devamını Oku »
Rütbe — Askerlere, devlet memurlarına ya da halktan bazılarına ve Topçu Başılarına verilen derece, paye ve unvan hakkında kullanılan bir d... Devamını Oku »
Rikâbdar — Padişah ata binip inerken üzengiyi tutan görevli. (Rikâb: Üzengi).
Reis-ül Etibba — Bugünkü Sağlık Bakanı karşılığında bir deyim. Hekimbaşı Tersane Kolcusuda denir (Kendisinin hekim olması şart).
Reis-ül Küttab — Dışişleri Bakanı
Rayet — Sancak, bayrak.
Ravzai Mutahhara — Hz. Muhammed'in mezarı yerine kullanılan deyim, (Ravza: Bahçe, Cennet).
Rakik — Köle, cariye anlamına kullanılan bir deyim.
Pir — Bir tarikat veya sanatın ilk kurucusu. Herhangi bir konuda tecrübeli. Üstad.
Peyk — Osmanlıların ilk devirlerinde postacı ve muhafızlar, son sipahi Çavuşu devirlerinde ise törenlerin şatafatını arttırmak için çalı... Devamını Oku »
Paye — Derece, rütbe karşılığında kullanılan deyim.
Patrona — Osmanlı Devleti'nde tümamirale yakın bir deniz subaylığı unvanı.