Volüt — İyon sütun başlığındaki kıvrımlı sarmal motif.
Sanat Terimleri Sözlüğü
Sanat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1044 terim açıklaması bulunmaktadır.
Vaftizhane — Vaftiz töreni yapılan merkezî planlı küçük kilise.
Tümülüs — Yığma toprak tepeden oluşan, içerisinde mezar odası bulunan tepe mezar.
Tüf — İşlemesi kolay bir volkanik taş türü.
Tasvir — Betimleme.
Tablet — Üzeri resimli veya yazılı pişmiş topraktan yapılmış levha.
Sundurma — Güneş ya da yağmurdan korunmak için dış kapı üstüne konulan tek eğimli dam, arkası bir duvara verilen çatı.
Sunak — 1. Çok tanrılı dinlerde tapınağın içinde ya da yakınında bulunan ve tanrılara kurban sunulan alan ya da üzerinde kurban adanan taş... Devamını Oku »
Soyut Sanat — Doğa görüntülerine ve doğayla ilgili tasarımlara başvurmadan, çizgi, renk, düzlem ögelerini ya da oylumsal biçimleri müzikteki ses... Devamını Oku »
Skolâstik Felsefe — Latince sözcük anlamı "okul felsefesi" demektir. Genel olarak Orta Çağda hâkim olan Yunan felsefesinin kavramsal araçlarından yara... Devamını Oku »
Sahanlık — Merdivenlerin dönemeç yerlerinde ve bitimlerinde bulunan genişçe bölümlere verilen ad. Aynı anlamda sahınlık terimi de kullanılır.
Romantik Akım — Hayal ve aşırı duyguya önem veren sanat akımı.
Riton — Tarih öncesi çağlara ait, topraktan yapılmış değişik biçim ve formlardaki törensel içki kabı.
Realizm (Gerçekçilik) — Dünyayı olduğu gibi betimlemeyi savunan sanat akımı.
Puantilizm (Noktacılık) — İzlenimcilerin içgüdüsel olarak yaptığı güneş ışığının parçalanmasını bilimsel yöntemli biçimde uygulayan, İzlenimcilerin bozdukla... Devamını Oku »
Potern — Eski Anadolu uygarlıklarında kalelerin giriş ve çıkışları için yapılan üçgen şeklindeki tünel.
Piramidal — Resimde yer alan figür, şekil ve tasvirlerin bir eşkenar üçgenin sınırları içinde yerleşik biçimde düzenlenmiş olması.
Parthenon — Klasik Yunan mimarisinde Athena Parthenon adına yapılmış Akropol'deki bir tapınak.
Orta Sahın — Cami ve kiliselerde mihraba doğru uzanan, birbirlerinden sütun ya da ayaklarla ayrılmış bölümlerin ortada olanı.
Orkestra — Antik tiyatrolarda sahne önündeki yarım daire şeklindeki alan.
Non Figüratif — Resimde ve heykelde, gerçek varlık ve desenlere gönderme yapan, figür kullanmayan sanat anlayışı. Figürsüz, soyut resim.
Nizam — Mimarideki belli formlar ve oranlar sisteminin meydana getirdiği bütüne verilen ad.
Nimfeum — Romalılarda, su ve orman perileri için yapılmış, ön yüzünde sütunlu bir gezi yeri bulunan kutsal çeşme.
Neoklasisizm (Yeni Klasikçilik) — Klasik üsluba olan hayranlık yüzünden o nitelikte yapıt vermeyi amaç edinen görüş. Avrupa'da 1770-1830 yılları arası Antik Çağ san... Devamını Oku »
Narteks — Kiliselerde ana mekâna girişten önceki bölüm.
Menhir — Tarih öncesi dönemde Asya ve Avrupa'nın kuzey ülkelerinde bulunan, herhangi bir kişinin ya da olayın anısına dikilen yontulmamış y... Devamını Oku »
Megaron — Önünde bir giriş bölümü, içinde yalnız bir odası, odanın ortasında da ocak bulunan taştan Yunan konutu. Bütün Yunan mimarlığına ör... Devamını Oku »
Medusa — Yunan mitolojisinde gözlerine bakanı taşa çevirdiğine inanılan yılan saçlı, keskin dişli, dişi tanrı.