Haç Tonoz Kaburgası — Kilit taşında haç biçimi kesişen ve haç tonozun ağırlığını ayaklara ileten iki kemer.
Sanat Terimleri Sözlüğü
Sanat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1044 terim açıklaması bulunmaktadır.
Haç Tonoz — Birbirini haç biçiminde kesen iki tonozun yapısındaki tavan örtüsü.
Gymnasium — 1. Antik Yunan ve Roma mimarisinde spor etkinliklerinde bulunulan ve içinde eğitim de verilen yapılar. 2. Antik Yunan ve Roma... Devamını Oku »
Güzel Sanatlar — Mimari, resim, heykel, müzik ve edebiyata verilen genel ad.
Güneş Kursu — Hititlerde kutsal törenlerde kullanılan semboller.
Gömme Sütun — Antik Çağdan 19. yüzyılın sonuna kadar Avrupa mimarisinde yarısı duvara gömülmüş gibi duran, taşıyıcı görevi olmayan, süs ögesi ol... Devamını Oku »
Gök Tanrısı — Hititlerin hava tanrısı. (Eski Türklerin de taptıkları bir tanrı.)
Gotik Sanat — 1. Roman üslubundan sonra gelen Orta Çağ mimarlık üslubu. 2. Almanların kullandığı bir yazı tarzı.
Gamalı Haç — Kolları birbirine eşit artı işaretinin uçlarına, dik olarak getirilen eşit çizgilere yapılan haç biçimi.
Gerçeküstücülük (Sürrealizm) — Doğanın mantıksal görüntüsünü değil insanın bilinçaltında ve rüyalarındaki dünyasını göstermek isteyen sanat akımı.
Gelenekçi Sanat — Geleneksel görüş ve tekniklere bağlı sanat.
Fuaye — Mimari yapılarda giriş veya dinlenme holü.
Friz — 1. Mimari yapıların çatılarının alt kısmında arşitrav ile korniş arasında kalan genellikle süslü bölüme verilen ad. 2. Eski Yun... Devamını Oku »
Fosil — Yer altında kaldığı uzun süre içerisinde zamanla taşlaşmış hayvan ve bitki kalıntıları.
Forum — Eski Roma'da agora karşılığı olan kamu binaları ile çevrili meydan. Eski Romalıların pazar yerine verdikleri ad.
Fibula — İlk kez Friglerin giysilerinde çok amaçlı olarak kullandığı özel tasarımlı çengelli iğne.
Eksen — Resimde ve mimari eserlerde doğrultuları belirleyen varsayımsal çizgi.
Egzotik — Yabancı ülkeler ve oradaki yaşamla ilgili.
Dor Düzeni — Yunan mimarlığında bir tapınak üslubu.
Dolmen — Tarih öncesine ait, mezar olarak kullanıldığı anlaşılan, kabaca yontulmuş iki dikey taş üzerine yatay olarak yerleştirilmiş bir t... Devamını Oku »
Dikilitaş — Bir kişi veya olayın, kazanılan zaferin anısına dikilmiş tek parça yüksek taş.
Dışa Vurumculuk — Doğacılık, akademicilik ve izlenimcilik akımlarına tepki olarak resim, heykel ve oyma baskı sanatlarında ortaya çıkmış bir anlayış... Devamını Oku »
Dayanma Ayağı — Yüksek yapılarda ana duvarlara binen yapı ağırlığını karşılamak üzere en çok yük binen yere, duvara dik olarak örülen dayanma duva... Devamını Oku »
Çıkma Kule — Kalelerde dış ana duvarlardan bindirmeyle dışarı doğru taşan küçük kule.
Çıkma Desteği — Çıkmaların altında, çıkma ağırlığını yapı ana duvarına aktaran destek.
Çatı Örtüsü — Çatının akmasına engel olan kiremit, oluklu sac vb. kaplama gereçleri.
Çapraz Sahın — Kiliselerde orta ve yan sahınları koronun önünde dikey olarak kesen nef.
Cephe — Yapının dış yüzeyine verilen ad.