Takviye Kulesi — Bir yapının sağlamlığını pekiştirmek amacıyla yapının mimari dokusuna uygun bir şekilde inşa edilen kule.
Sanat Terimleri Sözlüğü
Sanat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1044 terim açıklaması bulunmaktadır.
Şerefe — Minarenin gövdesini çepeçevre saran, korkuluklu, ezan okunan yer.
Sürrealizm (Gerçeküstücülük) — Aklın, geleneklerin, alışkanlıkların denetiminden uzak bilinçaltı gerçeklerini yansıtan, yani bilinen gerçekle bağını kesip kendin... Devamını Oku »
Stuko — Alçı, mermer tozu ve tutkalın karıştırılmasıyla yapılan, kurumadan üzeri şekillendirilebilen, duvar kaplamaları ve mimari dekorasy... Devamını Oku »
Stalaktik — Yan yana ve üst üste yerleşen prizmatik ögelerin dışa doğru derece derece taşarak, genellikle simetrik bir düzen içinde dizildiği ... Devamını Oku »
Söve — Pencere, kapı gibi açıklıkların çevresini dolanan ahşap, taş ya da beton çerçeve.
Somaki — Osmanlı literatüründe bezeme amacıyla ya da sütun olarak kullanılan, renkli, cilalanması güç ve sert taşların genel adı.
Sofa — Anadolu Türk evlerinde oda kapılarının açıldığı genişçe yer, hol.
Sırça — Seramik yüzeyindeki sırın fırına girmeden önce sıvı hâlindeki biçimi. Camdan yapılmış.
Selsebil — Üst bölümündeki bir delikten çıkan suyun, üzerindeki engellerden süzülerek aşağıya doğru aktığı bir tür çeşme.
Sanduka — Toprak, taş, tahta veya mermerden oluşan sandık biçiminde ve üzeri taş, ağaç, mermer kapakla örtülmüş mezar.
Saçak — Bir yapının herhangi bir bölümünü güneş ve yağmurdan koruması için, o bölümden dışa taşkın ve altı boşta olarak yapılan örtü.
Porselen — 1. Kaolinden yapılma, beyaz, sert ve yarı saydam çömlek hamuru. 2. Bu hamurdan yapılmış (tabak vb.).
Porfir — Kırmızı renkli sert taş, somaki.
Pilpaye — Osmanlı camilerinde ana kubbeyi taşıyan büyük ayak. Fil ayağı.
Örgü — Mimaride, küçük boyutlu taş, tuğla, kerpiç gibi ögelerin yan yana ve üst üste yerleştirilerek duvar yapılması işlemi.
Ordu Balık — Türk kağanının, karargâhının bulunduğu şehir.
Ordu — Eski Türklerde Türk kağanının oturduğu karargâh.
Nesih Yazı — Hat sanatında şeş kalem diye adlandırılan, Arap harfleri ile yazılan, yuvarlak ve yumuşak hatlı bir yazı biçimi.
Moloz Taş — Kaba, pürüzlü taş.
Kündekâri — Türk sanatında küçük ve geometrik biçimli ahşap parçaların birbirlerine geçmelerle bağlanması tekniği ve bu teknik kullanılarak ol... Devamını Oku »
Külah — Minare, kule, minber gibi mimari ögelerin ve çeşitli yapıların üzerini örtmek için kullanılan ucu sivri çatı örtüsü.
Kule — Çoğunlukla kare veya silindir biçimindeki yüksek yapı.
Kûfi — Arap yazısının düz ve köşeli çizgilerle yazılan eski bir biçimi.
Kök Boyası — Endüstriyel tekniklerle üretilmemiş, çeşitli bitkisel ve hayvansal kaynaklardan elde edilmiş boyaların genel adı.
Kolon — 1. Sütun. 2. Katlardaki döşemeleri birbirlerine bağlayan düşey boru.
Kıvrıkdal — Üsluplaştırılmış dal biçiminde, kendisi ile kesişen bir çizgiden oluşan eğrisel bezeme ögesi.
Kaolin — Porselen yapımında kullanılan kaliteli, beyaz kil.