Âdâb — Usul, yol, yordam, davranış kaideleri, terbiye.
Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğü
Kur’an-ı Kerim alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 744 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tedricî — Derece derece, yavaş yavaş olan.
Tebliğ — 1. "Allah’ın kendilerine indirmiş olduğu vahiyleri insanlara eksiksiz olarak bildirmesi." anlamında peygamberlerin sıfatlarından b... Devamını Oku »
Takva — 1. Allah’ı görüyormuşçasına bir bilinç içerisinde farzları, vacipleri hakkıyla yerine getirme; Allah’ın hoşnutluğunu kazanmak amac... Devamını Oku »
Sıfat — Nitelik.
Sekte — Susmak, konuşmayı ve okumayı kesmek. Kur’an kıraatı esnasında "sesi, nefes almaksızın kesmek” manasında kullanılmaktadır.
Muhacir — Göçmen. Hz. Muhammed’e (s.a.v.) uyarak Mekke’den Medine’ye göç eden. İslam dinini Kur’an-ı Kerim’in emrettiği gibi yaşamak, Kureyş... Devamını Oku »
Meknun — Gizli, saklı.
Meddi Lîn — Kolay ve yumuşak uzatılabilen med demektir.
Mazhar Olmak — İyi bir şeye ermek, ulaşmak.
Kurra — Kur’an-ı Kerim’i ezberleyip okuma konusunda uzmanlaşan, ibadet niyetiyle de Kur’an-ı Kerim’i çokça okuyup namaz kılan ve okuduklar... Devamını Oku »
Kasr — Harfleri uzatmadan kısa okumak.
İşmam — Ötre harekeye işaret etmek işin dudakları öne doğru büzerek toplamak.
İsnat — Bir sözü ilk söyleyene nispet etme. Bir hadisin Hz. Muhammed’e ulaşıncaya kadar birbirine nakleden ravilerin hadis metninin başınd... Devamını Oku »
İnzal — Kur’an-ı Kerim ayetlerinin Allah tarafından Hz. Peygamber’e indirilmesi.
İnsicam — Düzgünlük, tutarlık, bağdaşım.
İmâle — Eğmek, bükmek, meylettirmek. Tecvitte, üstün harekeyi esreye veya elif harfini ya harfine meylederek söylemek.
İflah — Kötü, güç bir durumdan kurtulma, iyi bir duruma gelme.
İhtida — Doğru yola girme, hedefe götüren doğru yolu bularak bu yola girme, yol gösterme. Diğer dinleri terk edip İslam dinini kabul etme, ... Devamını Oku »
Hikmet — 1. Bilgelik, felsefe. 2. Allah'ı (c.c.) gereği gibi bilme bilgisi. 3. İnsanın, varlıların hakikatini, gerçek yüzünü, gücü or... Devamını Oku »
Helak — Ölme, öldürme, yok etme, yok olma. Bitkin bir duruma gelme veya getirme.
Hanif — 1. Hz. İbrahim’in tebliğ ettiği tevhit inancını koruyan; Hz. Muhammed’in peygamber olarak gönderilmesinden önce Allah’ın varlığına... Devamını Oku »
Gafil — Bir şeyi bile bile terk etme, Günah sevap hususunda duyarsız ve dikkatsiz davranan, Allah’tan habersiz olanlar.
Fem-i Muhsin — Kur’an’ı doğru ve güzel okuyan mahir (usta) okuyucu.
Ensar — Hicret sırasında Hz. Peygamber’e ve Mekke’den Medine’ye göç eden diğer Müslümanlara kucak açıp onları misafir eden; beslenme, barı... Devamını Oku »
Ehlikitap — Kitap ehli. Yahudiler ve Hıristiyanları müşriklerden ayırt etmek için elde bulunan Tevrat, Zebur ve İncil’e inanan kimseler.
Arz-ı Mev'ud — Vaat edilmiş yer. Hz. İbrahim ve onun soyundan gelenlere verileceği vaat edilen arazi.
Ahit — Söz verme, ant, yemin. İnsanın başkasına verdiği güvence. İnsanın Allah’tan başka tanrı tanımayacağına dair Allah’a kesin söz verm... Devamını Oku »