2026 Güncel Sözlük

    Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğü

    Kur’an-ı Kerim alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 744 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Ebrar — Dinin emirlerine hakkıyla uyan ve bu emirleri içtenlikle yapanlar.

    Delil — Bir konu hakkında olumlu veya olumsuz hüküm vermeye götüren şey. Bir davayı ispat etmeye yarayan şey, kanıt.

    Delalet — Kılavuzluk, aracılık. İz, işaret.

    Dalâlet — İman ve İslamiyet’ten ayrılmak. Hak ve hakikatten, doğru yoldan sapmak. Allah'a isyankar olmak. Şaşkınlık

    Cömert — Karşılık beklemeden veren. Elindeki maddi ve manevi imkânları meşru ölçüler işinde karşılık beklemeden başkalarının yararına sunup... Devamını Oku »

    Cerh — Bir hadis ravisinin temel inanç esasları, dini sorumluluklarını yerine getirme ve duyup öğrendiği hadisleri başkalarına aynen riva... Devamını Oku »

    Cenin — Embriyonun, bütün organları belirdikten sonra aldığı ad.

    Cebânet — Korkaklık, ürkeklik. Korkulmayacak şeylerden bile korkmak.

    Caiz — Din, yasa, töre, örf, âdet ve törelere göre yapılmasında sakınca olmayan, yapılıp işlenmesine izin verilen. Uygun, yerinde sayılan... Devamını Oku »

    Buğz — 1. Bir insan veya olaydan gizli ve kalpten nefret etmek, kin duymak, düşmanlık beslemek. 2. Nefret, kin, düşmanlık, tiksinme, ... Devamını Oku »

    Bi'set — Gönderme, iletme, elçi tayin etme. Bütün peygamberlerin, özel olarak da Hz. Muhammed'in (s.a.v.) peygamberlikle görevlendirilmesi... Devamını Oku »

    Beytü'l-Mâl — Maliye, devlet hazinesi, devlete ait mal varlığının bütünü. Devletin mal varlığını muhafaza ve kontrol eden kurum.

    Bağnazlık — Bir kimseye veya bir şeye aşırı düşkünlük ve tutkuyla bağlılık, bağnazca davranış, taassup, fanatizm, mutaassıplık.

    Bab — Hadis literatüründe konu, ünite.

    Avam — Halk, cumhur, ahali. İlim, yönetim ve bilgelik sahibi olmayan insanlar, büyük çoğunluk. Manevi olgunluk eğitiminden geçmemiş, nefs... Devamını Oku »

    Aşere-i Mübeşşere — Hz. Peygamber(s.a.v.) tarafından cennetlik oldukları müjdelenen on sahabe.

    Aybaşı — Belirli yaşlar arasında kadınların ayda bir döl yatağından kan gelmesi durumu, ay hâli, âdet.

    Aklıselim — Sağduyu, hüküm ve kararlarında doğruyu yanlıştan, iyiyi kötüden ayırma yetisi. Doğru, akla uygun yargılar verme yeteneği.

    Akit — Sözleşme, antlaşma, yeminleşme.

    Akaid — Dinin temel hükümlerini özlü bir şekilde ifade eden ilkeler.

    Ahsen-i Takvim (Ahseni Takvim) — Allah tarafından insana verilen en güzel şekil, yaratılışındaki fiziksel ve manevi güzellik.

    Ahlak-ı Zemime (Ahlakı Zemime) — Beğenilmeyen, kötü ahlak.

    Ahlak-ı Hamide (Ahlakı Hamide) — Beğenilen, güzel ahlak.

    Ahlak — Huy, yaratılıştan gelen özellikler, yapı, mizaç, karakter, İnsanın iyi veya kötü olarak vasıflandırılmasına yol açan manevi niteli... Devamını Oku »

    Âdet — 1. Topluluk işinde eskiden beri uyulan kural, töre. 2. Görenek.

    Adalet — 1. Hak ve hukuka uygunluk, hakkı gözetme, doğruluk, türe. 2. Yasalarla sahip olunan hakların herkes tarafından kullanılmasının ... Devamını Oku »

    Adak — 1. Adama işi veya adanılan şey, nezir. 2. Allah'ın sevgisini ve hoşnutluğunu kazanmak, dileğinin gerçekleşmesini sağlamak amacı... Devamını Oku »

    Âdâbı Muaşeret (Âdâb-ı Muaşeret) — Davranış bilgisi. Bir toplumda benimsenerek gelenekleşmiş nezaket, terbiye, ahlak ve görgü kuralları.

    Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğünde 744 Terim Kayıtlı.