Hayâ — Utanma, sıkılma duygusu, edep, ar. Kişinin, Allah'a olan içten sevgi ve saygısından dolayı kötü, çirkin, ahlak dışı ve günah olan ... Devamını Oku »
Kur’an-ı Kerim Terimleri Sözlüğü
Kur’an-ı Kerim alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 744 terim açıklaması bulunmaktadır.
Hasenat — İyilik ve güzellikler, sürekli ve kalıcı hayır işleri.
Hayız — Kadınların ay hâli, âdet görmesi, aybaşı.
Hane-i Saadet — Hz. Peygamber'in (s.a.v) evi.
Haslet — Huy, Ahlak. İnsanın yaratılışından gelen özellikleri.
Haram — Din kurallarına aykırı olan, dinî bakımdan yasak olan, helal karşıtı.
Halvet — 1. Dinen evlenmelerinde bir sakınca olmayan bir erkekle bir kadının bir yerde üçüncü bir şahıs olmadan baş başa kalmaları. 2. ... Devamını Oku »
Haham — Yahudi din adamı.
Hadesten Taharet — Kişinin manevi kirlilik durumundan temizlenmesi.
Hadis — Hz. Muhammed'in söz ve davranışları. Bu söz ve davranışları inceleyen bilim.
Günah — 1. Dinî bakımdan suç sayılan iş veya davranış, vebal. 2. Dinin emir ve yasaklarına aykırı olarak yapılan ve bazı durumlarda işl... Devamını Oku »
Füru — Dallar, kollar, ayrıntılar.
Fücur — İsyan, günah, günahları açıktan işleme. Küfür, inkâr. Dince çirkin sayılan davranışlar, ahlaksızlık, edepsizlik. Yalan, söz ve dav... Devamını Oku »
Furkan — Hak ile batılı birbirinden ayıran. İyi ile kötüyü, doğru ile yanlışı fark edip ayıran.
Fitne — Bozgunculuk, karışıklık, kargaşa, geçimsizlik, genel güvenliği bozma, bela, felaket, musibet.
Fıtrat — Yokken var etme, yaratma. İnsanın yaratılıştan sahip olduğu fiziki özellikler. İnsanın doğuştan sahip olduğu ahlak, huy, karakter,... Devamını Oku »
Fetva — İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinî hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislam veya müftü tarafından verilebilen ... Devamını Oku »
Fedakâr — Her türlü zahmetlere göğüs gererek sebat eden, özverili kimse.
Fazilet — Olgunluk, erdemlilik, üstünlük, değer, kıymet. İffet, namus, güzel ahlak. İnsanın doğuştan sahip olduğu ve sonradan çalışma yoluyl... Devamını Oku »
Fâsık — Allah'ın emirlerine aykırı davranan, kötü huylu, kötülük yapmayı alışkanlık haline getiren kimse, günahkâr. Çok yalan söyleyen, ba... Devamını Oku »
Fakih — Din bilgini, fıkıh âlimi, müçtehit. İslam fıkhını iyi bilen ve kendisine sorulan konular hakkında fetva verme ve çözüm önerme yetk... Devamını Oku »
Fâcir — Günaha dalan, günahkâr, isyankâr, azgın. İslam’ın koymuş olduğu emirleri ve yasakları çiğneyen. İnkârcı, kâfir. Haktan sapan. Hara... Devamını Oku »
Ezeli — Başlangıcı olmayan, öncesinde yokluk olmayan. Hiç evveli olmayan varlık, Allah.
Evham — Kuruntu, şüphe.
Esfel-i Safilîn — Sefillerin en sefili. Cehennemin en aşağı tabakasındakiler.
Ergenlik Çağı — Cinsel organların fizyolojik gelişmesiyle başlayan, buluğa ermişlikle yetişkinlik arasındaki dönem.
Ekol — Bir bilim ve sanat kolunda ayrı nitelik ve özellikleri bulunan yöntem veya akım, okul.
Eda — Yerine getirme, bir hakkı hak sahibine ödeme, verme. Davranış, tavır.