2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Saint Jean Şövalyeleri — X. yüzyıl'da kurulan Hrıstiyan-Katolik inanışında bir şövalyelik tarikatıdır. Saint Jean Kilisesi yakınında bir kilise dayanışma ... Devamını Oku »

    Sahtiyan — Sepilendikten (kullanılacak duruma getirmek için çeşitli işlemlerden geçirmek) sonra boyanıp cilalanmış deri.

    Sahabe — Hz. Muhammed'in meclislerinde bulunmuş, onun söyleşilerini dinlemiş olan Müslümanlar.

    Sağdıç — Düğün boyunca güveye ya da geline kılavuzluk eden kimse.

    Sağcılık — Hiçbir yenileşmeden yana olmayan, kurulu düzenin olduğu gibi kalmasını isteyen, dinsel tutuculuğuda içine alan akımların genel adı... Devamını Oku »

    Sadrazam — Osmanlı İmparatorluğu'nda hükümet başkanı yani bugünkü başbakan.

    Saçı — 1. Anadolu'nun kimi yerlerindegelenek olarak, düğün töreninde gelinin başından saçılan çiçek, şeker, arpa, pirinç, para vb. karışı... Devamını Oku »

    Saban — Toprağı kazarak alt üst etmeye, tarlayı ekilebilecek duruma getirmeye yarayan demir bir ucu bulunan ve çift süren hayvanlarca çeki... Devamını Oku »

    Rüsum — Vergiler.

    Ruzname — Osmanlı Dönemi'nde devlet dairelerinde günlük gelir ve giderlerin ya da günlük olayların yazıldığı defter.

    Rumeli — 1- Türklerin Anadolu'ya geldiği dönemde Anadolu'ya, Türkler Anadolu'yu ele geçirdikten sonra Doğu Trakya'ya verilen ad. 2- Osma... Devamını Oku »

    Rum — Müslüman ülkelerde oturan Yunan asıllı kimselere verilen ad.

    Risale — 1- Küçük kitap, broşür. 2- Osmanlı Devleti'nde, toplumdaki ve devletin işleyişindeki aksamaların sebeplerini ve çözüm yollarını... Devamını Oku »

    Rical — Yüksek makamlı devlet adamları.

    Rıka — Arap harflerinin en çok kullanılan el yazısı biçimi.

    Rezidans — Elçilerin ve benzeri yüksek devlet görevlilerinin oturmalarına ayrılmış konut.

    Revolver (Altıpatlar) — Altı mermi alan toplu tabanca.

    Revizyonculuk — Bir öğretinin ana konusunu tartışma konusu yapanların tutumu.

    Restorasyon — Eski bir yapıda bozulmuş, yıkılmış olan yerleri, bölümleri aslına uygun bir biçimde onarmak.

    Resim — Osmanlı Dönemi'nde kimi eşyadan ya da işlerden alınan vergi.

    Reisülküttap — 1. Osmanlı Dönemi'nde, XVII. yüzyıla değin padişah divanında, divan yazmanlarının başı olan görevliye verilen san. 2. Tanzimat'... Devamını Oku »

    Reform — 1. XVI. yüzyılda Batı Kilisesi'nde gerçekleşen dinsel devrim. Siyasal, iktisadi ve toplumsal etkileriyle Hristiyanlığın üç ana ko... Devamını Oku »

    Redingot — Resmi tören ya da yoplantılarda giyilen, etekleri uzun, arkası yırtmaçlı, çift sıra düğmeli erkek ceketi.

    Redif — Osmanlı İmparatorluğu'nun son dönemlerinde, askerlik görevini yerine getirdikten sonra yedeğe ayrılan 26-32 yaşları arasındaki erk... Devamını Oku »

    Recm — Şeriat düzeninde bir insanı taşa tutarak öldürme cezazı.

    Reaya — 1. İslam ve Türk-İslam devletlerinde, bu arada Osmanlılarda genel olarak uyruklar ve yönetilen sınıflar, özel olarak da doğrudan ü... Devamını Oku »

    Realizm — Gerçekçilik.

    Rasyonalizm — Usçuluk. Akla ve akıl yolu ile varılan yargıya inanma, akla aykırı veya akıl dışı hiçbir şeyi tanımama davranışı ve tutumu.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.