Sorguç — Osmanlı Devleti'nde padişahın ve vezirlerin başlıklarına takılan, tüylerden ve mücevherlerden yapılmış, püskül biçiminde süs.
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Slav — Dillerindeki yakınlıktan dolayı Rus, Leh, Sırp, Hırvat, Bulgar, ve Çek halklarına verilen ortak ad.
Siyonizm — XIX. yüzyılın sonlarında, çeşitli ülkelerde yaşamakta olan kentsoylu Yahudilerce bir ideoloji olarak ortaya atılan ve Filistin'de ... Devamını Oku »
Siyaset Meydanı — Ölüm cezalarının uygulandığı yer.
Siyasa — Yurt, devlet işlerini düzenlemek, yürütmek için tutulan ölçülü yol.
Sipahi — Osmanlı İmparatorluğu'nda tımar sahibi bir sınıf asker. Atlı asker. Süvari.
Sinsin — Anadolu'nun kimi yerlerinde köy düğünlerinde, düğün geceleri, ortada yanan bir ateş çevresinde, genç erkeklerin davul zurna eşliği... Devamını Oku »
Sinoloji — Çin dilini ve yazısını konu alan filoloji.
Sıkıyönetim — Savaş durumu, ayaklanma gibi olağanüstü durumlarda, yurtta güvenliğin sağlanması korunması için, ordunun yardımıyla sağlanan ve öz... Devamını Oku »
Serasker — Osmanlı İmparatorluğu'nda, sadrazamlık görevi bulunmaksızın ordunun komutanlığını yapan vezirlere verilen san. Daha sonra Harbiye ... Devamını Oku »
Semahane — Mevlevi tekkelerinde dervişlerin sema ayini yaptıkları özel bölüm.
Semah — Alevi ve Bektaşi topluluklarınca müzik eşliğinde oynanan, bir tür törensel jalk dansı.
Sekban-I Cedit — II. Mahmut tarafından Avrupalı devletlerin orduları örnek alınarak kurulan, ancak Yeniçerilerin tepkisi nedeniyle kapatılmak zorun... Devamını Oku »
Sekban — 1. Osmanlı İmparatorluğu'nda, ordunun sınır boylarında görev yapan bir asker sınıfı.(Halk arasında bunlara Seymen de denirdi). ... Devamını Oku »
Seğmen — Kurtuluş Savaşı yıllarının bir anısı olmak üzere, genellikle ulusal bayramlarda, düğünlerde törene yerel giysiler giyerek, atlı ve... Devamını Oku »
Seferberlik — Bir ülkenin silahlı kuvvetlerinisavaşa hazır duruma getiren, ülkenin ekonomisini, yönetimini savaş gereklerine uyacak duruma sokan... Devamını Oku »
Sebil — Hayır için yaptırılmış, parasız olarak su alınan içilen çeşme.
Sayıştay — Devlet harcamalarının hesaplarını denetleyen, yargısal yetkisi de bulunan yüksek kurum.
Sarnıç — Doğal olarak bulunanya da özel olarak yapılmış, kullanılmak üzere yağmur sularını biriktirmeye yarayan yer altı sudeposu.
Saraylı — Osmanlı İmparatorluğu'nda padişah sarayında karavaş olarak ya dabaşka bir görevde bulunmuş olan kadın.
Sarayağası — Osmanlı İmparatorluğu'nda, saraylarda oturanlara hizmet etmekle, sarayları korumakla görevli kimse.
Saraçhane — At takımları, araba koşumları, meşinden eşya yapılan ve satılan yer.
Sansür — Sinema ve tiyatro yapıtlarının, her türlü yayımın ve yayının, hükümetçe önceden denetlenmesi işi, bunların oynanmasının, gösterilm... Devamını Oku »
Sanskrit — Hint- Avrupa dilleri öbeğinden olan, klasik Hint din ve yazın dili.
Sancak (Mutasarrıflık) — 1- Osmanlı İmparatorluğu'nda illerle ilçeler arasında yer alan yönetim birimi. 2- Orduların, temsil ettikleri devletin alâmeti ... Devamını Oku »
Sami — Hz. Nuh'un oğlu Sam'dan ve onun soyundan türediklerine inanılan, beyaz ırkın Arapça, Asurca, İbranice ve Habeşce konuşan budunları... Devamını Oku »
Salname — Osmanlı Devleti'nde XIX. yüzyılda yayımlanmaya başlayan yıllıklar.
Saka — 1- Yeniçeri ocağının su ihtiyacını temin eden görevli. 2- Evlere çeşmeden, ırmaktan vb. genellikle hayvan sırtında su taşımayı ... Devamını Oku »