2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Mihrican Günü — 1- Sonbahar. 2- İranlılarda bir bayram.

    Mezalim — Zulümler, haksızlıklar, kıyımlar.

    Meşk — 1- Yazı veya müzikte alışmak ve öğrenmek için yapılan çalışma, el alıştırması. 2- Yazı veya müzik dersi.

    Mesire — Gezilecek yerler.

    Merdut — Reddedilmiş.

    Merci — Başvurulacak yer veya makam.

    Mansıp — Makam.

    Maktu — Kesin olan, değiştirilemez fiyat.

    Maarif — Eğitim ve öğretim sistemi.

    Liyakat — Layık olma durumu, yeterlilik.

    Layiha — Devlet görevlilerinin ülke meseleleri ile ilgili hazırlayıp, çözümlerini ifade ettikleri belgeler.

    Külliye — Bir camiyi merkez alan imaret, kitaplık, medrese, çarşı, hamam, sebil, hastane, han gibi birimleri içeren yapı topluluğu.

    Kut — 1. Türk inanış ve düşünüş siteminde, devleti yönetme yetkisinin Tanrı tarafından Türk Kağanına verildiği kabul edilmektedir. Bu dü... Devamını Oku »

    Keçe — Yapağı veya keçi kılının dokunmadan yalnızca dövülmesiyle elde edilen kaba kumaş.

    Kayyum — Belli bir işin yapılması için görevlendirilen kimse, hizmetli.

    Kakma — Taş, metal, ağaç veya kaplama yüzeylerine yapılan oymalara, ince levha biçiminde renkli ve daha değerli gereçleri gömerek yapılan ... Devamını Oku »

    Kadim — Başlangıcı olmayan, eski, ezelî.

    İtham — Suçlama.

    İstimalet — 1- Meylettirme, cezbetme, gönül alma. 2- Osmanlı'nın savaşmadan toprak kazanma politikası. 3. Osmanlıların uyguladığı meyle... Devamını Oku »

    İstikrar — Aynı kararda, biçimde sürme, kararlılık.

    İstiklâl — Bağımsızlık.

    İstidad — Yetenek.

    İstenci — Dilenci.

    İskan(İskân) — Yerleştirme, yurtlandırma.

    İmaret — Eskiden yoksullara, kimsesizlere, medrese öğrencilerine parasız yemek verilen hayır kurumu.

    İlmihâl — İslam dininin kurallarını öğretmek için yazılmış kitap.

    İlga — Bir şeyin varlığını ortadan kaldırma.

    İlam — Bir davanın mahkemece nasıl bir hükme bağlandığını gösteren resmî belge.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.