2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    İhtiyat — Herhangi bir konuda ileriyi düşünerek ölçülü davranma, sakınma.

    İhtisap — 1- Hesap sorma. 2- İhtisap dairesinin aldığı vergi. 3- Osmanlıda yeniçeri ocağının kaldırılmasından sonra şehirlerin güven... Devamını Oku »

    İçtimai — Sosyal.

    İcraî — 1- Yürütme. 2- Yerine getirme.

    İcraat — Yapılan işler, çalışmalar, uygulamalar. Çalışma sonuçları.

    İcazet — 1- Izin. 2- Onay, onaylama. 3- Diploma.

    Irgat — İşçi, amele.

    Hurafe — Dine sonradan girmiş yanlış inanç.

    Hububat — Buğday, arpa, mısır, yulaf, çavdar, pirinç gibi ürünlerin genel adı.

    Hilat — 1- Çoğu ipekten yapılan, bir çeşit uzun, süslü üst giysisi. 2- Padişahların gönül almak, ödüllendirmek için birine giydirdikle... Devamını Oku »

    Hanekâh — Eskiden gezginlerin ve yoksul yolcuların barındıkları misafirhane.

    Halife — 1. Hz. Muhammed'in vekili ve Müslümanların başı olan, imamlığını ve din koruyuculuğunu yapmakla görevli kimse. Halifelik, Yavuz Su... Devamını Oku »

    Halel — Bozma, bozukluk.

    Hakkaniyet — Hak ve adalete uygunluk.

    Haiz — Herhangi bir şeye sahip olma.

    Grifon — 1-Baş ve kanatları kartal, gövdesi aslan biçiminde mitolojik yaratık. 2-Kartal başı, kanatları ve pençesi ile aslan vücudunun b... Devamını Oku »

    Gedik — Esnafa, zanaatlarını uygulayabilmeleri için verilen izin ya da ayrıcalık belgesi.

    Fukaha — İslam hukukçuları.

    Fesih — Verilmiş bir yargıyı kaldırma, bozma.

    Fakih — 1-İslam hukukçusu, hukuk bilgini. 2-Fıkıh bilimlerinde hüküm verme yetkisi olan kişi.

    Eyvan — Bir tarafı dışarıya açık olan oda.

    Eşkâl — Dıştan görünüş.

    Erk — Bir işi yapabilme gücü, kudret, iktidar.

    Dirayet — Zeka, bilgi, kavrayış.

    Devalüasyon — Paranın değerinin düşürülmesi. Tağşiş.

    Demografik — Nüfus ile ilgili olan.

    Çeri — Eski Türkçede asker. (Yeniçeri-Yeni asker)

    Çatkı — Uç uca, birbirine çatılan şeylerin bütünü.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.