Tasavvur — Göz önüne getirme, hayal etme, zihinde canlandırma.
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Tarumar — Dağınık, karışık, perişan.
Tanzim — Sıraya koyma, sıralama.
Tahsil — Para alma, toplama işi.
Tahrir — 1-Yazma, kitabet, kompozisyon. 2-Osmanlı Devleti'nde yeni fethedilen toprakların yazım işi.
Şimşirlik — Sarayda babası ölmüş şehzadelerin yaşadığı yer, kafes.
Şerefe — Minarenin çevresini dolanan küçük bir balkon gibi biçimlendirilmiş bölüm.
Şehadetname — Diploma.
Şakirt — Talebe. Öğrenci.
Şakir — Şükreden.
Sufi — 1- Mutasavvıf. 2- Tasavvuf inançlarını benimseyerek kendini Allah'ya adamış kimse, İslam gizemcisi.
Stupa — Kubbe şeklindeki Budist tapınağı.
Sicil — Resmî belgelerin kaydedildiği kütük.
Siccin — Amel defteri.
Sıbyan — Çocuk.
Setre — Düz yakalı, önü ilikli bir tür ceket.
Serdar — Savaş halindeki ordu kumandanına verilen unvan. Serasker de denir. (Serdar-ı Ekrem: Başkumandan)
Sefir — Elçi.
Seciye — Karakter.
Saraç — 1- Koşum ve eyer takımları yapan, satan veya süsleyen kimse. 2- Deri, muşamba vb.nden bavul, çanta yapan kimse.
Salahiyet — Yetki.
Sadak — Sırtta taşınan ok çantası.
Rokoko — XVIII. yüzyılın başında Fransa'da çok geçerli olan, kavisli çizgileri bol, gösterişli bir bezeme üslubu.
Revak — Ön yüzü kemerlemeli, arkası kör duvarlı, üstü tonoz, kubbe ya da damla örtülü geçit.
Reşit — Ergin.
Rahle — Üzerinde kitap okunan, yazı yazılan, bazıları açılıp kapanabilen alçak, küçük masa.
Pozitivizm — Gerçeğin yalnız tecrübe ve gözlem ile olaylara dayanarak bilineceği iddiasında olan felsefe sistemi. Olguculuk.
Portre — Bir kimsenin yağlı boya, sulu boya, karakalem vb. bir yolla yapılmış resmi.