Zevce — Eş.
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Yiğitbaşı — Esnaf birliklerinde disiplin, ham madde dağıtımı ve anlaşmazlıkların giderilmesiyle görevli olan kimse.
Yegane — Biricik, tek.
Yayım — Kitap, gazete vb. okunacak şeylerin basılıp dağıtılması, neşir.
Yapağı — İlkbaharda kırkılan koyun tüyü, yapak.
Vasi — 1- Bir yetimin veya akılca zayıf, hasta birinin malını yöneten kimse. 2- Ölen bir kimsenin vasiyetini yerine getirmekle yüküml... Devamını Oku »
Vâkıf — Vakıf sahibi.
Vaha — 1- Çöllerin su bulunan kısmında oluşan bitkili alan. 2- Çöllerde çoğu kez yüze çıkan yer altı sularının yarattığı tarım veya ye... Devamını Oku »
Ümera — Yüksek rütbeli subaylar ve sancak beyleri için kullanılan unvan. (Emir'in çoğulu). Beyler, amirler.
Ulema — 1- Alimler, bilgi sahibi olanlar. 2- Osmanlılarda bir sınıf olarak belirlenmişti.Sarıklı din bilginleri.
Uçmağ — Cennete gitmek.
Tutanak — Meclis, kurul, mahkeme vb. yerlerde söylenen sözlerin olduğu gibi yazıya geçirilmesi, tutulga, zabıt, zabıtname.
Tonoz — 1- Tuğla ve harçla örülmüş, alttan obruk, yarım silindir biçiminde tavan örtüsü. 2- Bir kemerin aralıksız devam etmesiyle oluş... Devamını Oku »
Tevfik — Allah'ın yardımına kavuşma.
Tevcih — 1- Vezir, beylerbeyi ve sancak beylerine tayin edilmeleri dolayısıyla çıkan (tayin edildiklerini bildiren) ferman için kullanılan ... Devamını Oku »
Teşri — Yasama.
Tesis — 1- Yapma, kurma, temelini atma. 2- Kuruluş.
Tescil — Onay.
Terennüm — Güzel ve alçak sesle şarkı söyleme.
Tereke — Osmanlı Devleti'nde ölen bir kişinin vasiyetinin ve sahip olduğu malların yazıldığı defter
Temyiz — Mahkemelerce verilen kararın kanun ve usul yönünden incelenmesini sağlayan yasal yol.
Temerküz — Bir yerde toplanma.
Telhis — Sadrazamın, bir sorunu kendi düşünceleriyle birlikte özet olarak yazıp padişaha sunduğu kâğıt.
Teessüs — Kurulma, yerleşme, kökleşme.
Tecrit — Ayırma, ayrı bir tarafta tutma.
Tecelli — Belirme, görünme, ortaya çıkma, zuhur etme, meydana çıkma.
Tebaa — Uyruk. Bir devletin yönetimi altında bulunan insanların tamamı.
Tazmin — Zararı ödeme.