2026 Güncel Sözlük

    Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğü

    Osmanlı Türkçesi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 469 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Kiler Kethüdası — Saraydaki Kilerci başının emrinde çalışan ve vazifesi kiler görevlilerini teftiş etmek olan kahya.

    Kızlar Ağası — Saray hareminin ağası.(Darüssaade ağası)

    Kıble taşı — Açık alanlarda oluşturulan namazgahlarda kıblenin yönünü belirtmek için dikilen taş.

    Kethüda — Kahya, yardımcı, üst düzey devlet görevlilerinin yardımcısı, saray hizmetinde çalışan belirli esnaf (Arabacılar, şamdancılar, kile... Devamını Oku »

    Kemankeş — Ok atıcı, okçu, yay kullanıp ok atan kişi.

    Kazasker — En yüksek ilmi rütbe, günümüzün adalet bakanı. İmparatorkuğun Asya ve avrupa bölümlerindeki kadıların başı (Rumeli Kazaskeri, Anad... Devamını Oku »

    Kavasbaşı — Vezirleri korumakla görevli kavasların başı.

    Kavas — Osmanlılarda vezirlerin yanında bulunan silahlı koruma görevlileri.1908 yılında kavas sistemi kaldırılmıştır.

    Katip — Sarayda veya herhangi bir devlet kurumunda çalışan ve görevi yazı işlerine bakmak olan kişi.

    Kassam — Kadı ve kazaskerlerin hizmetindeki görevlilerden biri. Ölen bir kişinin mal varlığını varislerine şeriat kurallarına göre paylaştı... Devamını Oku »

    Kaside — On beş ila yüz beyitten oluşan ve tek kafiye düzenine göra kurulan ve ünlü kişilere övgü niteliği taşıyan nazım eser.

    Kasabbaşı — Sarayda hizmet gören kasabların başı.(Kethüdayı Kassaban)

    Kaptan-ı Derya — Donanmanın başı, deniz kuvvetleri baş kumandanı.

    Kapıkulu — Osmanlı devletinde Padişahın kumandası altındaki piyade ve süvari sınıfından olan ve bahşiş ve ulufe ile geçinen askerler.

    Kapı Kethüdası — Valilerin, sancak beylerinin ve patrikhanenin babıâli ve diğer resmi dairelerdeki işlerini takip eden memur.

    Kapıcılar Kahyası — Bir ilin veya bir resmi dairenin babıâli'de görülecek işlerini takip eden memur.

    Kapıcıbaşı — Saray kapılarını bekleyen sınıfın yöneticisi.

    Kapı Ağası — Padişahın sarayındaki akağaların en büyüğü.

    Kalfa — Saraylarda ve büyük konaklarda halayıkların (Cariye) başı olan kadın. Padişah tarafından tayin edilirler, sarayda kendilerine ayrı... Devamını Oku »

    Kaldırımcı Kethüdası — Götürü usülde taş döşeyerek yol yapan kaldırımcı esnafının yaptığı işi denetliyen ve ölçümleme yaparak yapılan yolun bedelini tesb... Devamını Oku »

    Kaldırımcı — Yol yapımından sorumlu olan esnaf. İşlerini genellikle götürü usülde yaparlar ve kullandıkları taşların temin edilmesini ve taşlar... Devamını Oku »

    Kadı — İslam hukuku olan şeriat'a göre hüküm veren yargıç. Tanzimata kadar askeri davalarla devleti ilgilendiren davalar hariç tüm davala... Devamını Oku »

    İzam — Bir yerin büyüğü, büyük kişi, yönetici.

    İmaret — Çoğunlukla bir cami bünyesinde yapılan, bazen bir camiden ayrı olarakta oluşturulan ve fakirlere özellikle yemek yardımı yapmak am... Devamını Oku »

    İhramcı — Hacıların Kâbe'ye giderken giydiği ve geniş beyaz yünlü çarşaftan ibaret olan ihram'ı üreten kişi.

    İbnülemin — Güvenilir dost kişi.

    Humbaracı — Yeniçeri ocağının havan topu sınıfına ait topçu eri.

    Humbara — Tunçtan yapılmış ve içindeki oyuğa patlayıcı doldurulmuş bomba.

    Osmanlı Türkçesi Terimleri Sözlüğünde 469 Terim Kayıtlı.