İrtica — Gericilik.
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 712 terim açıklaması bulunmaktadır.
İpotek — Bir taşınmazın alacağa karşılık güvence olarak tutulması.
İnkişaf — 1- Gelişme, gelişim. 2-. Meydana çıkma, aşikâr olma.
İltizam — Hazine malı bir gelir kaynağının belli bir ücret karşılığında kişilere satılması yöntemi.
İhtiram — Saygı.
İhtimam — Özen.
İhtikâr — Vurgunculuk.
İftihar — Övünme, kıvanma, kıvanç, övünç.
İdrak — Anlama yeteneği, anlayış, akıl erdirme.
İcap — Gerek, gereklik, ister, lüzum.
İaşe — Yedirip içirme, besleme, bakma.
Hüsnüniyet — İyi niyet.
Hülasa — Özet, fezleke.
Husul — Olma, oluş, oluşma, meydana gelme.
Hirfet — Kunduracılık, duvarcılık, demircilik, marangozluk, dokumacılık vb. küçük el sanatları.
Heyetinasiha — Osmanlı Devleti'nin işgallere karşı halkın tepki göstermemesi için oluşturduğu ekipler.
Hatip — Hitap eden. Konuşmacı.
Hasretmek — Bir şeyin bütününü birine, bir şeye ayırmak, vermek.
Hasbihâl — Söyleşi, sohbet.
Hadim — Hizmet eden, hizmet edici.
Habis — Kötü, alçak, soysuz.
Güvenç — Güvenme duygusu, itimat.
Güdüm — Yönetme işi, idare.
Gayn — Arap alfabesinin on dokuzuncu harfi.
Galebe — 1- Yengi. 2- Üstünlük, çokluk.
Feyiz — 1- Verimlilik, gürlük, ongunluk, bereket. 2- Artma, çoğalma. 3- İlerleme, kültürel ve sosyal gelişme, olgunluk.
Fetva — 1- İslam hukuku ile ilgili bir sorunun dinî hukuk kurallarına göre çözümünü açıklayan, şeyhülislam veya müftü tarafından verilebil... Devamını Oku »
Fazıl — Faziletli, erdemli (kimse).