Fasih — Açık ve düzgün konuşma yeteneği olan.
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 712 terim açıklaması bulunmaktadır.
Evkaf — 1- Vakıflar. 2- Vakıf mallarını yöneten kuruluş.
Etnografya — Kavimleri karşılaştırarak inceleyen, kültür oluşumlarını araştıran bilim.
Erkânıharbiye — Savaş Bakanlığı.
Erbab (Erbap) — Usta. İşinin Ehli.
Ekselans — Bakanlık ve elçilikten başlayarak cumhurbaşkanlığına kadar yükselen, yüksek makam sahibi yabancılara verilen şeref unvanı.
Edep — Toplum töresine uygun davranma.
Ecdat — Geçmişteki büyükler, atalar.
Doktrin — Öğreti.
Dirhem — 3,25 gram gelen bir ağırlık ölçüsü, okkanın 400'de biri.
Direktif — Yönerge.
Dimağ — Beyin, bilinç, zihin.
Dikte — Bir başkasına o anda söyleyerek yazdırma, yazdırım.
Derviş — Bir tarikata girmiş, onun yasa ve törelerine bağlı kimse.
Darülfünun — Üniversite reformu öncesinde İstanbul Üniversitesinin eski adı.
Çelebi — Osmanlılarda XV. yüzyıla kadar padişah oğullarına, Mevlana soyundan gelenlere verilen san.
Çete — Ordu birliklerinden olmayan silahlı küçük birlik.
Çeki — Odun, kireç vb. ağır ve kaba şeyleri tartmakta kullanılan, 225,978 kilogram olan ağırlık ölçü birimi.
Cenup — Güney.
Bühtan — Kara çalma, iftira.
Binaenaleyh — Bundan dolayı, bundan ötürü, bunun için, bunun üzerine.
Beis — 1- Engel, uymazlık. 2- Kötülük, zarar.
Beher — Her bir.
Bedbaht — Mutsuz, bahtsız, talihsiz.
Batman — 7,692 kilogram olan ağırlık ölçü birimi.
Basiret — Gerçekleri yanılmadan görebilme yeteneği, uzağı görüş, seziş, uyanıklık, anlayış, kavrayış, sağgörü, önsezi, vizyon.
Baro — Bir şehir veya bir bölge avukatlarının bağlı oldukları meslek kuruluşu.
Bargâh — İçine izinle girilen yer, otağ, yüksek divan.