Eşhas — Şahıs kelimesinin çokluğu.Eskiden tiyatro eserlerinde ve romanlarındaki kahramanlara veya kadroya bu ad verilirdi.
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 794 terim açıklaması bulunmaktadır.
Esrem — Aruzdaki fe'ülün cüzünden fe ve n'yi kaldırıp ûlu yerine getiren fa'lü cüzü.
Epope — Kahramanlık konusunu işleyen uzun şiirler. Kelimenin aslı "konuşma, nutuk, sohbet" anlamına gelen Yunanca epospoien'e dayanır.
Epizot — 1- Hikaye, roman veya şiirde ana konuya bağlı ikinci derecede olay; müzikte temaları birbirinden ayıran serbest yazılmış bölümler;... Devamını Oku »
Epigram — Eski Yunan'da mezar taşlarına yazılan kısa ve epik nazım şekli. Romalılar'da çok kısa hiciv manzumesi.
Epigraf — Bir yapının özelliklerini belirten ve genellikle bir plaka üzerine binanın ön yüzüne iliştirilen yazıya (kitabe) bir kitabın, bir ... Devamını Oku »
Epifonem — Bir sözlü ya da yazılı eserde anlatılanların hikmetli bir sözle son bulması.
Entonasyon — Cümlede heceler, kelimeler ve daha büyük anlamlı gruplar üzerindeki seslerin alçalıp yükselmesi. Konuşmacının anlatmak istediği an... Devamını Oku »
Entimizm(İçtenlik) — İçtencilik. İnsan ruhunun mahrem ve gizli sırlarını içtenlikle anlatma eğilimi. Bu sanat anlayışına sahip edebiyatçılara entimist ... Devamını Oku »
Empresyonizm (İzlenimcilik) — Nesneyi doğrudan doğruya tasvir ve analiz etme yerine, onun uyandırdığı duyguları anlatma yolu. XIX yüzyılın sonlarında Fransa'da ... Devamını Oku »
Emosyanalizm — Sanat ve edebiyat eserlerinde duyguya önem veren estetik anlayış.
Elifnâme — Genellikle mısra başlarındaki kelimelerin ilk harflerinin alt alta elif'ten ye'ye kadar alfabetik tarzda devam etmesi ile meydana ... Devamını Oku »
Elgaz — Bilmece anlamına gelen lügaz kelimesinin çoğulu.
Elfiye — Binlik karşılığıdır. Bin mısradan meydana gelen manzum eserler için kullanılır. Elfiyeler edebiyatla ilgili olduğu gibi, hadis, fı... Devamını Oku »
Eklektizm — Felsefede uyuşabilir tezleri toplayıp uyuşamayanlarını bir yana bırakma eğilimini, edebiyatta ise birbirine aykırı çeşitleri bağda... Devamını Oku »
Eglog — Çoban şiiri. Birkaç çobanın aşk, kır hayatının güzellikleri üzerine karşılıklı konuşmaları bçiminde yazılır. Latin edebiyatında ge... Devamını Oku »
Efsane — Tabiatüstü özellikler gösteren kişilerin hayatlarının ve olayların anlatıldığı hikayeler. Efsane halkın hayal gücüyle yarattığı "i... Devamını Oku »
Edisyon Kritik — Eleştirel basım. Farklı nüshaları bulunan yazma veya matbu eserlerin aralarındaki ayrılıklar tespit edilerek aslına en uygun şekil... Devamını Oku »
Edeb-i Kelâm — Acı, hoş olmayan, ayıp, çirkin, kaba veya uğursuz sayılan şeyleri kendi adlarını söylemeden başka sözle ifade etmek. Buna asâlet v... Devamını Oku »
Eda — Söz ve yazıdaki ifade şekli, uslup tarzı, anlatış yolu. Belagatçılar bunun hakikat, mecaz, kinaye olmak üzere üç türlü olduğunu sö... Devamını Oku »
Dübeyt — İki beyit anlamındadır. Divan edebiyatındaki rubai türünü belirtmek için kullanılır.
Durak — 1. Hece vezniyle yazılmış şiirlerde dizelerin belli bölümlere ayrıldığı yerler. Durakta sözcükler bölünmez, kulağa uyumlu gelen sö... Devamını Oku »
Dramatik — Dram ile ilgili; çok acıklı, heyecan verici olan. Tiyatroda temsil edilmek üzere yazılan eser.
Döşeme — Türk halk hikayelerinin başında geçen seçili sözler. Ayaklı saya da denir. Arapça mukkaddime ve medhal, Farsça dibâce'nin karşılığ... Devamını Oku »
Dörtleme — Halk edebiyatımızda dört dizelik kıtalardan meydana gelen nazım şekillerinin genel adı.
Diyalog — İki kişinin karşılıklı konuşmasını tanımlayan Yunanca sözcük. Roman, hikaye, tiyatro gibi türlerde kahramanların karşılıklı konuşm... Devamını Oku »
Dipnot — Yazarın yararlandığı kaynakları ve alıntıları metnin geçtiği yerlerde belirtmesi.
Dibâce — Çoklukla mensur, bazen de mazmun eserlerin başında yer alan ve eserin yazılış nedeni ile içeriğini açıklayan başlangıç kısmı. Önsö... Devamını Oku »