Beyit — 1. Aynı ölçü ile yazılan ve anlamca birbirine bağlı olan iki dizelik Divan şiiri birimine verilen ad. 2. Anlam bakımından birbi... Devamını Oku »
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 794 terim açıklaması bulunmaktadır.
Betimleme — Bir varlığı, bir olayı, bir durumu ya da kavramı zihninde canlanacak biçimde anlatma.
Bend — Bir manzumeyi oluşturan, ikiden çok dizeli parçalardan her birinin adı.
Belgesel Roman — Gerçek olaylara, belgelere, araştırma ve incelemeye dayanarak oluşturulan roman türü.
Bağlam — 1- Bir sözcüğün cümle, cümlenin paragraf, paragrafın metin içindeki yerini belirleyen, ondan önce veya sonra gelen sözkonusu sözcü... Devamını Oku »
Ayak — Halk şiirinde kafiye yerine kullanılan terim.
Âşık — Bir kimseye ya da bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse, halk ozanı, saz şairi.
Asonas — Şiirde aynı ünlü harflerin tekrarlanmasıyla sağlanan uyumdur. Aynı aksanı veren ünlüyü ondan sonra veya önce gelen ünsüzü dikkate ... Devamını Oku »
Aruz — Hecelerin uzunluk ve kısalık, kapalılık veya açıklık değerlerine göre, türlü ses kalıplarından oluşan divan şiiri nazım ölçüsü. Da... Devamını Oku »
Artıklama — Sözü ya da yazıyı gereksiz yere uzatma durumu.
Argo — Kullanılan ortak dilden ayrı olarak aynı meslek veya topluluktaki insanların kullandığı özel dil veya söz dağarcığı, jargon.
Anlatı — Roman, öykü, oyun, masal gibi türlerde bir olay dizisini yazınsal biçimde anlatma eylemi.
Anıştırma — Söz arası ya da sözün gelişine göre ünlü bir olayı bir özdeyişi bir atasözünü anımsatma ve düşündürme sanatı, telmih.
Anakiklik — Tersinden okununca yine aynı anlamı veren söz ya da cümle. Örneğin; Anastas mum satsana! veya ey edip pide ye
Alışılmış Bağdaştırma — Bir söz grubundaki kelimelerin mantıksal olarak doğrudan ilgi kurabilecek veya doğal dilde alışılmış şekilde bir araya gelmesidir.
Alıntı — Öne sürülen bir savı ya da düşünceyi açmak, geliştirmek için o sav ya da düşüncenin ilgili olduğu alanda tanınmış bir kimsenin söy... Devamını Oku »
Alafranga — Frenklerin töre, âdet ve hayatına uygun, Frenklerle ilgili, alaturka karşıtı; Avrupa kültürüne özgü olan; Avrupa uygarlığını benim... Devamını Oku »
Aklektizm — Felsefede uyuşabilir tezleri toplayıp uyuşmayanları bir yana bırakma eğilimi, edebiyatta ise birbirine aykırı çeşitleri bağdaştıra... Devamını Oku »
Acem Koşması — Âşıkların, özellikle Anadolu'nun kimi yörelerinde Azerbaycan'a özgü bir ezgiyle okudukları koşma türü.
Absürt — Anlamsal öğeleri birbiriyle bağdaşmayan Mantık açısından mantık kurallarına aykırı olanı dile getirir. Öğeleri birbirini tutmayan... Devamını Oku »
Abdal — Hem şiir hem de düzyazıda "derviş" anlamına gelen bu sözcük, halk ozanlarının adının başına ya da sonuna gelerek onların mahlası o... Devamını Oku »
Vezn-İ Âhar — Halk şiiri nazım şekli. Aruzun müstef'ilâtün müstef'ilâtün müstef'ilâtün müstef'ilâtün kalıbıyla murabba şeklinde yazılır. Her mıs... Devamını Oku »
Vecize — Söyleyeni belli, kısa, anlamlı söz. Özdeyiş diye de bilinir. Bireysel ya da toplumsal bir ilke, bir görüş, bir kanıyı en kısa yold... Devamını Oku »
Triyole — On mısralı bir nazım şeklidir. Önce iki mısralı kısım, sonra dörder mısralı iki kısım gelir. Birinci kısmın ilk mısrası birinci dö... Devamını Oku »
Tevriye — 1. Anlamla ilgili sanatlardandır. İki veya ikiden fazla anlamı olan bir kelimenin yakın anlamını söyleyip uzak anlamını kasdetmek.... Devamını Oku »
Tevârüd — İki şairin birbirinden habersiz aynı mısrayı veya beyti tesadüfen yazması.
Tetabu-I İzâfât — İkiden fazla ismin meydana getirdiği zincirleme tamlama. Edebiyatımızda Türkçe, Farsça, Arapça kaidelere göre kurulmuş üç çeşit te... Devamını Oku »
Tesbi — Bir gazelin beyitleri önünü beş mısra eklenerek yapılan müsebba'dır. Müsebba musammatlardan bir nazım şeklidir. Kafiye şeması şöyl... Devamını Oku »