Betimleme — Bir varlığı, bir olayı, bir durumu ya da kavramı zihninde canlanacak biçimde anlatma.
Edebiyat Terimleri Sözlüğü
Edebiyat alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 793 terim açıklaması bulunmaktadır.
Bend — Bir manzumeyi oluşturan, ikiden çok dizeli parçalardan her birinin adı.
Belgesel Roman — Gerçek olaylara, belgelere, araştırma ve incelemeye dayanarak oluşturulan roman türü.
Bağlam — 1- Bir sözcüğün cümle, cümlenin paragraf, paragrafın metin içindeki yerini belirleyen, ondan önce veya sonra gelen sözkonusu sözcü... Devamını Oku »
Ayak — Halk şiirinde kafiye yerine kullanılan terim.
Âşık — Bir kimseye ya da bir şeye karşı aşırı sevgi ve bağlılık duyan, vurgun, tutkun kimse, halk ozanı, saz şairi.
Asonas — Şiirde aynı ünlü harflerin tekrarlanmasıyla sağlanan uyumdur. Aynı aksanı veren ünlüyü ondan sonra veya önce gelen ünsüzü dikkate ... Devamını Oku »
Aruz — Hecelerin uzunluk ve kısalık, kapalılık veya açıklık değerlerine göre, türlü ses kalıplarından oluşan divan şiiri nazım ölçüsü. Da... Devamını Oku »
Artıklama — Sözü ya da yazıyı gereksiz yere uzatma durumu.
Argo — Kullanılan ortak dilden ayrı olarak aynı meslek veya topluluktaki insanların kullandığı özel dil veya söz dağarcığı, jargon.
Anlatı — Roman, öykü, oyun, masal gibi türlerde bir olay dizisini yazınsal biçimde anlatma eylemi.
Anıştırma — Söz arası ya da sözün gelişine göre ünlü bir olayı bir özdeyişi bir atasözünü anımsatma ve düşündürme sanatı, telmih.
Anakiklik — Tersinden okununca yine aynı anlamı veren söz ya da cümle. Örneğin; Anastas mum satsana! veya ey edip pide ye
Alışılmış Bağdaştırma — Bir söz grubundaki kelimelerin mantıksal olarak doğrudan ilgi kurabilecek veya doğal dilde alışılmış şekilde bir araya gelmesidir.
Alıntı — Öne sürülen bir savı ya da düşünceyi açmak, geliştirmek için o sav ya da düşüncenin ilgili olduğu alanda tanınmış bir kimsenin söy... Devamını Oku »
Alafranga — Frenklerin töre, âdet ve hayatına uygun, Frenklerle ilgili, alaturka karşıtı; Avrupa kültürüne özgü olan; Avrupa uygarlığını benim... Devamını Oku »
Aklektizm — Felsefede uyuşabilir tezleri toplayıp uyuşmayanları bir yana bırakma eğilimi, edebiyatta ise birbirine aykırı çeşitleri bağdaştıra... Devamını Oku »
Acem Koşması — Âşıkların, özellikle Anadolu'nun kimi yörelerinde Azerbaycan'a özgü bir ezgiyle okudukları koşma türü.
Absürt — Anlamsal öğeleri birbiriyle bağdaşmayan Mantık açısından mantık kurallarına aykırı olanı dile getirir. Öğeleri birbirini tutmayan... Devamını Oku »
Abdal — Hem şiir hem de düzyazıda "derviş" anlamına gelen bu sözcük, halk ozanlarının adının başına ya da sonuna gelerek onların mahlası o... Devamını Oku »
Vezn-İ Âhar — Halk şiiri nazım şekli. Aruzun müstef'ilâtün müstef'ilâtün müstef'ilâtün müstef'ilâtün kalıbıyla murabba şeklinde yazılır. Her mıs... Devamını Oku »
Vecize — Söyleyeni belli, kısa, anlamlı söz. Özdeyiş diye de bilinir. Bireysel ya da toplumsal bir ilke, bir görüş, bir kanıyı en kısa yold... Devamını Oku »
Triyole — On mısralı bir nazım şeklidir. Önce iki mısralı kısım, sonra dörder mısralı iki kısım gelir. Birinci kısmın ilk mısrası birinci dö... Devamını Oku »
Tevriye — 1. Anlamla ilgili sanatlardandır. İki veya ikiden fazla anlamı olan bir kelimenin yakın anlamını söyleyip uzak anlamını kasdetmek.... Devamını Oku »
Tevârüd — İki şairin birbirinden habersiz aynı mısrayı veya beyti tesadüfen yazması.
Tetabu-I İzâfât — İkiden fazla ismin meydana getirdiği zincirleme tamlama. Edebiyatımızda Türkçe, Farsça, Arapça kaidelere göre kurulmuş üç çeşit te... Devamını Oku »
Tesbi — Bir gazelin beyitleri önünü beş mısra eklenerek yapılan müsebba'dır. Müsebba musammatlardan bir nazım şeklidir. Kafiye şeması şöyl... Devamını Oku »
Terza Rima — Üçer mısralık bentlerle kurulur. Bend sayısı belirsizdir. Tek bir mısra ile sona erer. Kafiye şeması şöyledir: Aba bcb cdc ded e. ... Devamını Oku »