Kumlu Ebru — Serpiştirilmiş kum tanelerini andıran şekilde yapılmış ebrulara verilen addır.
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) Terimleri Sözlüğü
Yazma Eser (Hat-Tezhip-Ebru-Cilt-Minyatür) alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1054 terim açıklaması bulunmaktadır.
Kumkuma — Yazı hokkası yerine de kullanılan bir terimdir.
Kumaş Cilt — Kenarları deri, ortası kumaş cilt (Çeharkuşe cila ile ilgili bilgilere de bakınız). XI.yüzyılda yapılmış örneklerine rastlanmıştır... Devamını Oku »
Kûfi — Ma'kılî yazıdan gelişerek, daha muntazam ve bazen köşeli harflerle yazılan İslâmi yazı. Kûfe şehrinden adını almıştır. Arabistan, ... Devamını Oku »
Kubur — Üstünde kalem, koymaya mahsus yeri, altında hokkası bulunan yazı âletinin adıdır. Üzeri nefis tezhipli ve beyitler yazılı olanları... Devamını Oku »
Kubbeli — Tezhipli kitapların, ilk sayfalarında kubbe levha bulunanlarına verilen addır. Bu tezhip, cami ve minareleri andıran şekillerde ya... Devamını Oku »
Kubbe Levha — Kitap başlıklarının kubbe şeklinde yapılmış olanlarına verilen addır. Sade olanlarına düz levha denirdi.
Köşelik — Üçgen formlardan oluşup, köşe boşluklarını süsler; köşebent.
Köşebent — Cilt kapağının dört köşesine yapılan süsler. Türk ciltlerinde çoğunlukla şemse ile köşebent arasındaki kısım boş bırakılmıştır. Az... Devamını Oku »
Köşe Çiçeği — Ciltlerin köşe süslemesi.
Köşe Bezemesi — Ciltlerin köşe süslerine verilen isim; köşebent.
Köşe — Mücellit terimi olarak, şemse ciltlerin dört köşesine yapılan motiflere verilen isim. Tezhip terimi olarak, levhaların kenar uçlar... Devamını Oku »
Körük — Kitap koymağa yarayan mahfazanın açılıp kapanan kısmına verilen ad.
Kozak — Antlaşmalar, name-i hümayunlar ve önemli emirlerin konulduğu mahfazanın adıdır.
Kontür — Bir rengin etrafına çekilen çizgi, çevre çizgisi. Tezhipte tahrir yerine, Fransızcadan dilimize giren bu kelime de kullanılmıştır.
Koltuk — 1- Murakkaların ilk satırını teşkil eden sülüs yazıdan sonra, nesih yazı ile o satırdan kısa olarak yazılan satırların iki tarafın... Devamını Oku »
Kol — Hançere de denilir. Beyzelerin devamı olan ve Muzaffer kelimesinin üzerinden geçerek paralel şekilde sağa uzanan kısımlardır.
Kitre — Kesira da denilir. Bir çeşit ahar yapımında kullanılır. Anadolu'da yetişen geven dikeni denilen nebatın sapı çizilerek oradan akıt... Devamını Oku »
Kitap Başı Süslemesi — Yazma ve kimi basma kitapların ilk sayfalarına yapılan süsleme.
Kitabe — Cami, mescit, medrese, kale, türbe, kervansaray, han, hamam gibi bir mimarî eserin kapısı üzerine veya uygun bir yerine yerleştiri... Devamını Oku »
Kilke — Lika ile ilgili bilgilere bakınız.
Kıvrımdal — Şaz yolu ile ilgili bilgilere bakınız.
Kıvrıkdal — Süsleme motifi.
Kıta — Dört mısradan meydana gelen nazım şekli. Ayrıca güzel yazı ile yazılmış küçük levhalara da kıta denilmiştir.
Kırtâs — Kâğıt, sayfa; kâğıtçı.
Kırmız — Kırmızı kabuklu ve kabuğundan, lakit adında bir tür boya çıkarılan böcek.
Kırma — Bir yazının, asıl kaleminden daha ince ve kırıklı yazılmasına denir. Kırık döküktür. Sülüs kırması, nesih, kırması... gibi. Ayrıca... Devamını Oku »
Kılçıklı Ebru — Boyalarının, deseni, içice geçmiş V harfine benzetilerek düzenlenmiş ebrulara verilen ad.