2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Başhaseki — Hasekilerin en yüksek rütbelisi. Yeniçeri Ocağı'nın 14.,49., 66. ve 67. ortalarına 'Hasekiler' denirdi. Orta, aşağı yukarı bugünkü... Devamını Oku »

    Başçuhadar — Osmanlı Sarayı'ndaki hizmetkârların başı. Emrinde kırk çuhadar çalışırdı.

    Baron — Doğrudan doğruya krala veya büyük bir tımar sahibine bağlı derebeyi. Krala 'Yüksek Baron' denirdi. Sonraları yalnız asalet unvanı ... Devamını Oku »

    Bark — Göktürkler'de Mezar, türbe, anıt-mezar, ev, bark.

    Balyemez — Savaşta, özellikle kale dövmek için kullanılan orta menzilli top.

    Baltacı — Padişah sarayının dış hizmetlerinde kullanılan görevlilere verilen unvan.

    Bâlâ Rütbesi — Osmanlı Devleti'nde 1845 yılında ihdas edilen bir mülkî rütbe. (Bâlâ, yüksek, yüce anlamlarına da gelir).

    Bahriye — Bir devletin deniz güçlerinin ve kuruluşlarının bütünü.

    Bahriye Azabları — Deniz Kuvvetleri. Bir devletin deniz kuvvetlerinin ve teşkilâtının tümü. Savaş gemilerinde görev yapan askerler.

    Bağa Bahriye — Bir unvan. Küçük rütbe.

    Bab-Us-Saade Ağası — Enderun âmirlerinden birine verilen unvan.

    Bâb — Kapı.

    Azab Askerleri — Osmanlılarda ordunun çekirdeğini oluşturan hafif piyade askeri. Azab kelimesi 13. yüzyıldan beri askeri bir terim olarak kullanılı... Devamını Oku »

    Azat Etmek — Kölenin hürriyetini vermek, serbest bırakmak. Derebeyliklerde bir insanı toprak kölesi durumundan kurtarmak.

    Azeri — Azerbaycanlı Türk.

    Apa Tarkan — Bir unvan. Büyük, yüce, yüksek.

    Apa — 1. İslamiyet öncesi Türk devletlerinde, devlet içerisinde çeşitli görevleri olan sivil yöneticiler “Apa” olarak adlandırılır. 2... Devamını Oku »

    At Oğlanları — Saray seyisleri. At bakıcıları. Aşçı başı.

    Ataman — Don ve Ukrayna Kazakları'nın başındaki kumandana verilen unvan. Zamanla çar veliahtına da bu unvan verildi. Asya Türkleri askerî v... Devamını Oku »

    Atabek (Atabey) — 1. Selçuklularda şehzadelerin eğitimiyle görevli erkek eğitici. (Osmanlılarda bu görevi yapana Lala denirdi) 2. Eski Türk devle... Devamını Oku »

    Altın Elbiseli Adam — Kazakistan'ın başkenti Alma-Ata yakınındaki Eşik kazılarında mezarı bulunan bir Türk tiginine tarihçilerin verdikleri isim. Mezard... Devamını Oku »

    Alpagu — Alpagut da denir. Göktürk'lerde yiğit, kahraman. Düşmana saldıran, yakalanmayan asker veya subay. Bir subay rütbesi.

    Amme — Kamu (Amme efkârı = Kamuoyu; amme hukuku = kamu hukuku; amme idaresi = kamu yönetimi)

    Arz Odası — Padişahın elçileri kabul ettiği oda. (bazen sadrazamı) Kabul salonu.

    Ases Başı — Asayişin sağlanması için kol gezen bekçiler. Yeniçeri Ocağı'nı oluşturan ortalardan (taburlardan) 28. ortanın çorbacısına verilen ... Devamını Oku »

    Asır — Yüzyıl.

    Alemdar — Bayraktar. Bayrak taşıyan.

    Alem — Bayrak.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.