2026 Güncel Sözlük

    Tarih Terimleri Sözlüğü

    Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Fetva Emini — Şeyhülislâm kapısında fetva hazırlamak ve şeriat mahkemelerince verilmiş bildirileri incelemekle görevli uzman kişi.

    Fersah — Eskiden kullanılan ve 6.232 m. tutan bir uzaklık ölçüsü.

    Fenerliler — Devlet işlerinde bulunmuş, büyük makamlar elde etmiş Rumlar'a denirdi. Bu isim, Rumlar'ın daha çok Fener'deki Rum Patrikhanesi civ... Devamını Oku »

    Faziletlû — İlim adamları için kullanılan unvanlardan biri. (Faziletli, erdemli).

    Fatih — Büyük bir şehri, bir ülkeyi, önemi bir kaleyi kontrolü altına alan, fetheden hükümdar veya komutanlara verilen unvan.

    Erdel — Macaristan'da, bugün Transilvanya denilen bölgeye Osmanlıların verdiği isim.

    Emir — Bir toplumun, bir yerin beyi. İslâm ülkelerinde beylere ve prenslere verilen isim. Komutan, bey, vali.

    Eflâk — Romanya'nın güney bölgesine Osmanlılar'ca verilen isim. (Merkezi önce Targovişte, sonra Bükreş idi.)

    Efendi — Eskiden bilim adamlarına verilen bir unvan idi. 19. yüzyıldan sonra Osmanlı şehzade ve veliahtlarına da Efendi denildi.

    Dürzi — İslâm dininden oldukça ayrılık gösteren bir mezhep. Bu mezhebe mensup olanlar daha çok Suriye, Ürdün ve Lübnan'da yaşıyorlardı.

    Dil — 1- Yakalanan, tutsak edilen düşmandan, konuşturularak alınan bilgi. 2- Gönül.

    Dibace — Önsöz, başlangıç.

    Dersaadet — İstanbul'a verilen adlardan biri.

    Darüş-Şifa — Hastahane

    Dar-üs-Saade Ağası — Kızlar ağası.

    Dar-üs-Saade — Osmanlı Sarayı. Padişahın evi.

    Dalkılıç — Düşman içine dalmak veya kuşatılan bir kaleye girmek için fedaî yazılanlara verilen ad.

    Çuhadar — Sarayın büyük memurlarından ve padişahın hizmetlerinde bulunanlara verilen ad idi. Sonraları resmî dairelerin ayak işlerini yapanl... Devamını Oku »

    Çor — Göktürkler'de rehber, önder, lider.

    Çita — Rumeli Türkleri hakkında kullanılan bir deyim.

    Çıplak — 1- Tersane mensuplarından bir kısmına verilen unvan idi. 2- Yeniçerilerde hizmete girmek üzere nöbete soyunan neferler için kul... Devamını Oku »

    Çengi — Dansöz.

    Çelebi — Önceleri Mevlevî tarikatının başında bulunan kimseye denirdi. Osmanlı şehzadeleri için de kullanılmış bir unvandır. Daha sonra şai... Devamını Oku »

    Çaşıt — Halk tarafından casus yerine kullanılan bir deyim.

    Çaça — Göktürler'in Çin generallerine verdikleri unvan.

    Cunta — Ülkenin yönetimine el koyan kimselerden oluşan kurul.

    Cumhur — Halk, topluluk.

    Cuma Selâmlığı — Cuma namazı dolayısıyla padişahlar için yapılan törene verilen ad.

    Tarih Terimleri Sözlüğünde 1905 Terim Kayıtlı.