Müsadere Sistemi — Osmanlı İmparatorluğu'nda, ölen bir devlet memurunun ya da herhangi bir kimsenin ölümünde, idamında, hatta hayattayken mal varlığı... Devamını Oku »
Tarih Terimleri Sözlüğü
Tarih alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1905 terim açıklaması bulunmaktadır.
Samerra — Abbasi İmparatorluğu'nun yönetim merkezi, Bağdat'ın 100 km. kuzeyindeki kent. Halife Mutasım zamanında 836'da Türk kumandanlarında... Devamını Oku »
Samarra — Abbasi İmparatorluğu'nun yönetim merkezi, Bağdat'ın 100 km. kuzeyindeki kent. Halife Mutasım zamanında 836'da Türk kumandanlarında... Devamını Oku »
Sancağa Çıkma — Sancak, Osmanlı yönetim teşkilatında illerle ilçeler arasında yer alan yönetim bölümüdür. Osmanlı'da şehzadelerin sancağa çıkma u... Devamını Oku »
Debbabe — Eski çağlarda bugünkü zırhlı araç yerine kullanılan, ağaç ve deriden bir savaş aracı.
Vere — Bir kalenin veya tahkim edilmiş bir yerin teslimi.
Umbo — Bir kalkanın ortasında bulunan, eli korumaya ve oklardan sakınmaya yarayan, genellikle bombeli bölüm.
Zanaatkâr — Belli bir zanaatı meslek edinmiş
Zafer — Düşmanı yenme, galip veya üstün gelme.
Yurtluk — Beylik arazi, bir hanedanın arazisi, ocaklığı.
Yurt — Bir halkın üzerinde egemen olarak yaşadığı, kültür ve uygarlığını oluşturduğu toprak parçası, yer, memleket, ülke.
Türkmen — Müslüman Oğuzlara verilen ad.
Tefsir — Kuran ayetlerini açıklayan ve yorumlayan bilim dalıdır. Kuran'ı açıklayan kişilere de müfessir denir. Tefsir alanının önemli aliml... Devamını Oku »
Tahrik — Kışkırtma.
Tahribat — Harap etme, yıkıp bozma.
Süvari — Atlı asker.
Savaş — İki veya daha çok devletin birbiriyle diplomatik ilgilerini keserek silâhlı kuvvetlerle vuruşmaları, harp.
Saldırı — Hücum, taarruz.
Resul — Elçi, peygamber.
Müstevfî — Selçuklularda, devletin yıllık gelirlerinin hesaplanması, vergilerin toplanması ve harcamalardan sorumlu kişi.
Muharebe — İki ordu arasında silahlı çarpışma, savaşma, vuruşma.
Kuşatma — Sarmak, muhasara etmek, çevresini kontrol altına almak.
Keşif — Düşmanın durumunu anlamak üzere gönderilen kol.
Kargı — Eskiden silâh olarak kullanılan, ucu sivri ve demirli uzun sırık, mızrak.
Hâkimiyet — Egemenlik, egemen olma.
Gulâm — Köle, uşak, kul; küçük yaşlarda saray adına satın alınan veya toplanan, sonra askerî ya da göreceği diğer hizmetler için özel olar... Devamını Oku »
Göçebe — Bir yerde kalıcı olarak yerleşmiş olmayıp mevsime veya başka koşullara bağlı olarak yer değiştiren topluluk.
Esnaf — El zanaatları veya küçük ticaretle geçinen kimseler.