Satranç Nedir? Ne Demek?

    Açıklamalı terimler sözlüğümüzde Satranç terimi ile ilgili toplam 2 tanım bulunmaktadır. 2026 yılı itibarıyla Satranç nedir? Satranç ne demek? gibi sorularınıza yanıt olabilecek, güncel teknik ve genel bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

    Satranç Terimi Hakkında Bilgi

    Edebiyat Terimi Olarak Satranç :

    Saz şairleri tarafından aruzun müfte'ilün müfte'ilün müfte'ilün kalıbıyla ve musammat gazel şeklinde yazılan şiirler. Musammat beyitlerden oluştuğu için, her mısra kafiyeli iki eşit parçaya bölünür. Bu parçalar alt alta yazıldıklarında dörtlüklerden meydana gelen yeni bir şekil ortaya çıkar. Bu şeklin kafiye şeması şöyledir: abab cccb dddb... Örnek:

    Sevdi gönül bir püsteri / Sanatı terzi güzeli
    Hüsnünü bir muhtasarı / Şerh ederek söylemeli

    Matlanın fâikını / Sohbetinin lâyıkını
    Ben gibi bir âşıkını / Eylemiş aşkıyle deli

    Düştü gönül çâresine / Kaşlarının karesine
    Çehre-i menâresine / Yandı derûnum göreli

    Vardı ellerim eline / Tutuldu dilim diline
    Kâkülünün bir teline / Bağladı bu cân ü dili
    Emrahî

    📂 Edebiyat Terimleri Sözlüğü

    Edebiyat Terimi Olarak Satranç :

    19. Yüzyıl saz şairlenin seyrek kullandıkları bir şiir biçimi.

    📂 Edebiyat Terimleri Sözlüğü

    Satranç terimi hakkında yorum yazabilirsiniz.

    Satranç hakkındaki yorumlar

    Satranç hakkında henüz yorum yazılmamış. Üstteki formu kullanarak ilk yorumu yazabilirsiniz.

    Satranç ile ilgili benzer terimler:

    Sarma Kafiye: Dört mısralık bendlerle kurulan nazım şekli. Her dörtlükte birinci ile dördüncü, ikinci ile üçüncü mısralar kendi aralarında kafiyelidir. Kafiye şeması şöyledir: Abba, cddc, effe. Örnek:

    Rûhumu bu çarmıha kendi ellerimle gerdim:
    Bir nebi ızdırabı kaynıyor her yerimde.
    Ölüm, siyah bir tütsü yakıyor gözlerimde
    Aldığım her nefesi son nefes gibi verdim!
    Yusuf Ziya Ortaç
    Saliye: Divan edebiyatımızda yeni yılı kutlamak için yazılan şiirler. Bu şiirlerde daima girilen yılın tarihini tespit eden bir beyit de bulunur.
    Sakiname: Sakiye (içki sunana) seslenmek yoluyla içkiyi (çokluk şarabı) ve içki meclislerini, adetlerini, içkiyle alakalı bütün düşünce, duygu ve kavramı bazan tasavvufi, bazan da dünyevi işleyen şiirler. Mesnevi şeklinde yazılır. Terkib-i bend, terc-i bend veya kaside şeklinde de görülür.
    Sagu: İslamiyet öncesi Türk edebiyatında ölen kimselerin arkasından söylenen ağıt ve şiirler. Sevilen, sayılan özellikle gösterdiği kahramanlıklarla tanınmış kimselerin ölümü üzerine ozanlar tarafından, yuğ adı verilen cenaze törenlerinde okunur, ölen kişinin yiğitliği, iyiliği, cömertliği, faziletleri dile getirilirdi.
    Sadr: Bir beyitte birinci mısranın ilk parçası ile nesirde cümlenin ilk parçası.