Müntehabât Nedir? Ne Demek?

    Açıklamalı terimler sözlüğümüzde Müntehabât terimi ile ilgili toplam 1 tanım bulunmaktadır. 2026 yılı itibarıyla Müntehabât nedir? Müntehabât ne demek? gibi sorularınıza yanıt olabilecek, güncel teknik ve genel bilgileri aşağıda bulabilirsiniz.

    Müntehabât Terimi Hakkında Bilgi

    Edebiyat Terimi Olarak Müntehabât :

    Seçilmiş şeyler. Çokluk aynı türde kaleme alınmış, bir veya daha fazla yazarlara ait yazılar arasından yapılan seçmelerle meydana getirilmiş eser; seçmeler, antoloji.

    📂 Edebiyat Terimleri Sözlüğü

    Müntehabât terimi hakkında yorum yazabilirsiniz.

    Müntehabât hakkındaki yorumlar

    Müntehabât hakkında henüz yorum yazılmamış. Üstteki formu kullanarak ilk yorumu yazabilirsiniz.

    Müntehabât ile ilgili benzer terimler:

    Münşî: Sanatlı düzyazı yazan kişiler. Münşilerin yazılarını toplayan dergiler münşeattır.
    Münşeât: 1. Mensur yazı veya mektupların bir araya getirdiği dergiler. Divan edebiyatında edebi değeri olan yazılar bir defterde toplanır ve meraklıları okurdu. Münşeatlardaki nesirlerde konu birliği aranmaz. Bu eserlerde çeşitli tarih belgeleri yanında edebi metinler ve özel mektupların biraraya getirildiği görülür. Münşeât-ı Feridun Bey, Nergisi ve Veysi'nin münşeatları ünlüdür. Son münşeât örnekleri arasında Münşeât-ı Akif Paşa önemlidir.

    2. Divan edebiyatında değişik konularda yazılan mensur yazı veya mektupların toplandığı eserler.
    Münakkahiyet: Gereksiz sözlerden arındırılmış özlü ifade, konuyu gerektiği kadar işleme; anlamlı sözcükler arasında eşitlik bulunması.
    Özalt Küme Sayısı: Kümenin eleman sayısını a ile gösterirsek, özalt küme sayısı = 2ª - 1 dir. Boş kümenin özalt kümesi yoktur.
    Mülemma: Bir şiirin bazı mısraları, bölümleri veya bir mısranın bazı sözcüklerin değişik dillerde yazılması. Divan edebiyatında Arapça, Farsça, Yunanca'nın Türkçe ile birlikte kullanıldığı şiirler yazılmıştır. Tanzimat'tan sonra bu dillere Fransızca da eklenmiştir. Örnek:

    Eyyüha'r-rağibûne fi'l-evkat!
    Edrikûhâ fe-mâ madâ kad fât.

    Fevt-i fursat me-kün çü vakt-i safâst,
    Ki besî hestder-cihân âfât.

    İrdi bir dem ki behcetinden anın
    Sekiz Uçmâğ'a döndü Altı Cihât.

    İş ke-mâ âşe âşikun va'lem!
    Tâvet in-nefsü tâbet il-evkat.