Mîkat:
Harem Bölgesine veya Mekke'ye gelmek isteyen "Âfâkîlerin" ihrama girmeden geçemeyecekleri sınırları belirleyen noktalara denir.
Metaf:
Tavaf edilen yer anlamına gelir. Mescid-i Haram içerisinde, Kâ'be'nin etrafında tavaf etmek için tahsis edilen yeri ifade eder.
Meş'ar-i Harâm:
Mekke'de, Arafat ile Mina arasında, Müzdelife'nin sonunda Kuzeh tepesinin civarına verilen isimdir. Bu yer, saygın olması ve burada haccın şiarlarından olan gecelemek, vakfe yapmak ve namaz kılıp dua etmek gibi ibadetler yapıldığından Meş'ar-ı Haram diye isimlendirilmiştir (Bakara 2/198). Hz. Peygamber(a.s.), burada sabaha kadar kalıp dua etmiştir.
Mescid-i Nemîre:
Mekke'de Arafat bölgesinin kuzey-batı tarafında Müzdelife istikametinde Urene vadisi sınırları içinde bulunan mescidîn adıdır. Hacda arefe günü arefe hutbesi bu mescitte okunur.
Mescid-i Aksâ:
En uzak mescid demektir. Mescid-i Aksâ, Küdüs'dedir. İlk kıblemizdir. Beyti Makdis (kutsal ev) ismiyle de anılan ve Mescid-i Haram'dan sonra yeryüzünde yapılan ikinci mesciddir (Buhârî, Enbiyâ, 10,40. Müslim, Mesacid, 1-2). Mescid-i Aksâ, Müslümanların ilk kıblesi (Bakara, 2/144), Hz. Muhammed (a.s.)'in İsra olayında uğradığı (İsrâ, 17/1), Miracın başladığı, Hz. İsâ'ya kadar bir çok Peygamberin namaz kıldığı mesciddir. Günümüzde Mescid-i Aksâ; Kudüste, Süleyman Ma'bedînin güney tarafındaki camiye denilmektedir. Peygamberimiz ibadet amacıyla seyahat edilebilecek üç mescidden birinin Mescid-i Aksâ olduğunu bildirmiştir.