Mescid-i Nemîre:
Mekke'de Arafat bölgesinin kuzey-batı tarafında Müzdelife istikametinde Urene vadisi sınırları içinde bulunan mescidîn adıdır. Hacda arefe günü arefe hutbesi bu mescitte okunur.
Mescid-i Aksâ:
En uzak mescid demektir. Mescid-i Aksâ, Küdüs'dedir. İlk kıblemizdir. Beyti Makdis (kutsal ev) ismiyle de anılan ve Mescid-i Haram'dan sonra yeryüzünde yapılan ikinci mesciddir (Buhârî, Enbiyâ, 10,40. Müslim, Mesacid, 1-2). Mescid-i Aksâ, Müslümanların ilk kıblesi (Bakara, 2/144), Hz. Muhammed (a.s.)'in İsra olayında uğradığı (İsrâ, 17/1), Miracın başladığı, Hz. İsâ'ya kadar bir çok Peygamberin namaz kıldığı mesciddir. Günümüzde Mescid-i Aksâ; Kudüste, Süleyman Ma'bedînin güney tarafındaki camiye denilmektedir. Peygamberimiz ibadet amacıyla seyahat edilebilecek üç mescidden birinin Mescid-i Aksâ olduğunu bildirmiştir.
Mes'a:
Hac veya umre yapan kimselerin, Safa ile Merve arasında, sa'y ettikleri yere verilen isimdir.
Makam-ı İbrahim:
İbrahim'in Makamı demektir. Hz. İbrahim (a.s)'ın Kâbe'yi inşa ederken iskele olarak kullandığı veya halkı hacca davet ederken üzerine çıktığı taşın bulunduğu yerdir. Bu yer, Kâbe'nin doğu tarafında, zemzem kuyusu ile Kâbe'nin kapısı arasındadır. Buradaki taşta ayak izi vardır. Taş, cam bir fanus içine alınmıştır.
Mahrem:
1- Kendileriyle evlenilmesi ebedî olarak haram olan, bu yüzden kendisinden kaçınılması gerek bulunmayan kişilere denir.
2- Yakın akrabadan olduğu için nikâh düşmeyen kimse.
3- Başkalarına söylenmeyen, gizli.
4- Sözlükte haram, haram kılmak ve haram kılınmış anlamlarına gelen mahrem, dini bir kavram olarak, genelde Allah'ın haram kıldığı, yasakladığı şeylere, özelde ise, kendileriyle evlenilmesi ebedî olarak haram olan kişilere denir.