Mehtername:
Osmanlı Devleti'nin askeri mızıka takımıdır. Bir çok doğu ülkesinde olduğu gibi; davul, zurna, nakkare (küçük davul), boru, zil ve kösten oluşurdu.
Mehdi:
İslam inancında ve diğer büyük dinlerde kıyametten önce ortaya çıkarak Dünya'ya adalet dağıtacağına inanılan kurtarıcıdır.
Megaron:
Erken Tunç çağında or-taya çıkmaya başlayan dikdörtgen ya da kare şeklinde bir tabana oturmuş iç mekan ile, bir ön dehlize sahip, iç mekanla bu dehlizi ayıran bir kapının yer aldığı, içinde bir ocak bulunan tavanı ahşap bir çatıyla örtülü yapı türüdür.
Medrese:
İslam öğretisini yaygınlaştırmak ve geliştirmek amacıyla oluşturulan eğitim kurumlarıdır. Sözcük anlamı "ders okunan yer" dir. Osmanlı tarihinde ilk medrese 1331 yılında İznik'te Orhan Bey zamanında kurulmuştur. Genellikle camilerle birlikte inşa edilen medreselerde öğrenciler (danişment, suhte) yatıp kalkarlar, imaretlerde yiyip içerler, dersliklerde ve camilerde İslam temelli dersleri okurlardı. Osmanlı Devleti'nde Fatih ve Kanuni zamanında medreseler en gelişmiş düzeyine ulaşmıştır.
Medine:
Eski adı Yesrib olan Suudi Arabistan'da bir kenttir. Hicaz bölgesinde, Mekke'nin 385 km. kuzeyindedir. İslam dünyasının Mekke'den sonraki kutsal kentidir. Burada ölen Hz. Muhammed'in Mecid-i Nebi'deki mezarı Müslümanlarca ziyaret edilen kutsal bir yerdir.