İktidar — Erk, güç sahibi. Bir devlette o devleti yönetme gücüne sahip kimse ya da kişiler, partiler.
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü
İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 712 terim açıklaması bulunmaktadır.
İdeal — Ülkü
Islahat — Düzeltme, iyileştirme işleri. Bozuk düzeni yeniden yoluna koyma.
Irk — Soy, sop.
Hürriyet — Haklar. Özgürlük.
Hukuk — Bireylerin uymak zorunda oldukları kanun ve kuralların tümü.
Hıyanet — Kutsal sayılan şeylere karşı el uzatma, kötülük etme veya karşı davranma. Hainlik,
Harici — Dış, dıştan, dış dünya İle ilgili.
Harbiye Nezaret — Osmanlı Devleti'nde Millî Savunma Bakanlığı.
Gasp Etmek — Zorla elinden almak.
Fırka — Tümen (Askeri), Parti (Siyasi).
Feshetmek — Kaldırmak, bozmak, dağıtmak.
Fazilet — Erdemlilik, olgunluk.
Eyalet — Osmanlı Devleti'nde en büyük sivil ve askeri yönetim bölgesi.
Esir — Tutsak. Esaret altında olan kişi.
Ekonomi — Bir toplumun, bir ülkenin üretim, dağıtım, tüketim işlerinin tümü.
Efzun — Yunan Ordusunda asker.
Dominyon — Büyük Britanya İmparatorluğu'nun başülke olan İngiltere ile aynı haklara sahip denizaşırı parçalan (Kanada, Avustralya, Yeni Zelan... Devamını Oku »
Duyun-u Umumiye — Genel Borçlar. Osmanlı Devleti'nin Batı ülkelerinden aldığı borçlara karşılık, ilgili ülkelerin alacaklarını toplamak için kurdukl... Devamını Oku »
Dâhi — Son derece sezişli, uyanık, kavrayışlı. Olağanüstü işler başaracak, pek önemli ve şaşılacak işler yapacak kadar bilgili, zeki ve i... Devamını Oku »
Çağdaş — Çağımızda olan, çağımıza uymuş.
Cüda — Vatan, aile gibi çok sevilen şeylerden ayrılmış olan, uzak kalmış olan.
Cüzütam — Birlik (Askerî).
Cebren — Zorla.
Bürokratik — Devlette bir işin yönetilmesi işlemi.
Ayrıcalıklı — Başkalarından ayrı ve üstün tutulma durumu (İmtiyaz). Bir ülkenin egemen olan ulusa göre sayılan az olan topluluk.
Aziz — Saygın; Sevgili.
Ayaklanma — Yasalara ve emirlere karşı gelme (İsyan).