2026 Güncel Sözlük

    İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğü

    İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 712 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Benlik — Bir kimsenin öz varlığı, kişiliği, onu kendisi yapan şey, kendilik, şahsiyet.

    Belleme — 1. Binek hayvanını soğuktan korumak için beline sarılan veya eyerin altına konulan keçe, meşinlenmiş keçe. 2. Eyerin üstüne kon... Devamını Oku »

    Atlantik — Atlas Okyanusu.

    Ateşkes — Savaşan iki kuvvetin karşılıklı olarak savaşı durdurması, bırakışma, mütareke.

    Anzak — Australian and New Zealand Army Corps (Avustralya ve Yeni Zelanda Kolordusu) kelime lerinin baş harflerinden oluşur. Birinci Düny... Devamını Oku »

    Zihniyet — Belli bir düşünme yolu.

    Vaiz — İbadet yerlerinde öğüt niteliğinde dinî konuşmalar yapan, öğütler veren kimse, öğütçü.

    Vahşet — Yabanlık, zulüm.

    Vahim — Korkulu, çok tehlikeli.

    Unvan — Kişi adlarının başına veya sonuna getirilen saygı sözü, san.

    Terfi — Bir rütbede yükselme.

    Temsil — Birinin ya da topluluğun sözcülüğünü yapma.

    Tamim — Genelge.

    Taktik — Türlü savaş araçlarını belli bir sonuca ulaşmak amacıyla etkili biçimde birleştirerek ve kullanarak kara, deniz veya hava savaşını... Devamını Oku »

    Şahadet — Yüksek bir ülkü uğrunda ölme, şehit olma (Şehitlik).

    Staj — Meslek bilgisini artırmak için birinin gözetimi, bakısı altında yapılan çalışma.

    Salt Çoğunluk — Mecliste toplam üyenin yansından bir fazlası oy toplamı.

    Safha — Evre.

    Sadrazam — Osmanlı Devleti'nde Başbakan derecesinde en büyük devlet memuru. Padişahın mutlak vekili sayılırdı. Sadrazamı atamak ve görevden a... Devamını Oku »

    Realist — Gerçekçi.

    Padişah — Osmanlı Devleti'nde devlet başkanının adı (Sultan, Hakan).

    Panislavizm — Bütün İslâvlann bir araya gelip ortak bir yaşama biçimi ile bağlanması, hatta tek devlet kurmasını amaçlayan akım. (Bu akıma benz... Devamını Oku »

    Ödün — Karşı taraşa anlaşmak amacıyla bazı haklardan vazgeçme (Tâviz).

    Oybirliği — Bir konuda bütün oyların birleşmesi.

    Oy — Tutulacak yol üzerine ileri sürülen görüş (rey).

    Oturum — Bir meclis veya kurulun görüşmek üzere aralıksız yaptığı toplanma (Celse).

    Otorite — Yetki, sözü geçerlilik.

    Ortodoks — Hıristiyan dininin Ortodoks mezhebinden olan kimse.

    İnkılâp Tarihi ve Atatürkçülük Terimleri Sözlüğünde 712 Terim Kayıtlı.